Thursday, May 25, 2017

പ്രണയമഷി ...........അനിത പ്രേം കുമാര്‍

പ്രണയമഷി (കവിത)
അനിത പ്രേം കുമാര്‍
ബുദ്ധ ബുക്സ്
വില 100 രൂപ

"പ്രണയം തന്നെ അമൃതം. അതു ലോകചക്രം തിരിക്കുന്നു. ജീവിതം പ്രണയമില്ലാതെ ശുഷ്കവും വിരസവും ആകുന്നു . പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും ജീവജാലങ്ങളും പ്രണയത്താല്‍ ദീപ്തവും ജീവസ്സുറ്റതും ആകുന്നു ". എഴുത്തുകാര്‍ക്ക് അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള്‍ നൂറു നാവായിരിക്കും . വായനക്കാരന് ആയിരം കണ്ണുകളാണ് അതു വായിക്കാന്‍ . ഇങ്ങനെ പ്രണയത്തെ വരികളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു , പ്രണയത്തില്‍ ജീവിക്കുന്ന, പ്രണയം വാക്കുകളില്‍ വരികളില്‍ മാത്രം അറിയുന്ന കാല്‍പനികയെഴുത്തുകാരുടെ ലോകം മനുഷ്യന്‍ സാംസ്കാരികമായി വളര്‍ന്ന കാലം മുതല്‍തന്നെ കൂടെയുണ്ട് എന്നതു തര്‍ക്കമറ്റ വസ്തുതയാണ് . ലോകത്തെ എല്ലാ കവികളും , എഴുത്തുകാരും , ഗായകരും പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിട്ടുണ്ട് പാടിയിട്ടുണ്ട് . പ്രണയം ചിലര്‍ക്ക് മധുവാകുമ്പോള്‍ മറ്റു ചിലര്‍ക്ക് വേദനയുടെ കയ്പ്പ്നീര്‍ ആണ് . വിരഹവും കാമവും പ്രണയവും മരണവും ഒരു ചരടില്‍ കെട്ടപ്പെട്ട വസ്തുതകള്‍ ആണെന്ന് ലോക ചരിത്രങ്ങള്‍ നമ്മോടു പറയുന്നു .

ബുദ്ധ ബുക്സിന്റെ ബാനറില്‍ ശ്രീമതി അനിത പ്രേംകുമാര്‍ വായനക്കാരോട് സംസാരിക്കുന്നതും പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് തന്നെയാണ് . ഗ്രീഷ്മ ,വസന്ത, ശിശിര ഋതുക്കളെ ചേര്‍ത്തു കെട്ടിയ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളില്‍ ആയി 73കവിതകള്‍ ആണ് ഈ പുസ്തകത്തില്‍ ഉള്ളത് . ഋതുക്കള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ ഉദാത്തഭാവങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ചാലകങ്ങള്‍ ആണ് . എരിയുന്ന വേദന നിറയുന്ന ഗ്രീഷ്മവും നിറയെ ആനന്ദത്തിന്റെ വസന്തവും വിരഹത്തിന്റെ ഇലപൊഴിക്കുന്ന ശിശിരവുമായി എഴുപത്തിമൂന്നു കവിതകള്‍ അനിത വായനക്കാരന് സമ്മാനിക്കുന്നു . "പ്രണയമഷി " എന്ന ശീര്‍ഷകത്തിനു ശരിവയ്ക്കുന്ന എല്ലാ കവിതകളും പങ്കു വയ്ക്കുന്നത് പ്രണയാക്ഷരങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് . ആനുകാലിക സംഭവങ്ങളെ തൊട്ടു തലോടി പോകുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ കവിതകള്‍ ഒഴിച്ച് നിര്‍ത്തിയാല്‍ മറ്റെല്ലാ കവിതകളും തന്നെ പ്രണയം , ബന്ധം , സൗഹൃദം, മാതൃത്വം, ദാമ്പത്യം എന്നിവഗര്‍ഭം ധരിക്കുന്ന വരികള്‍ ആണ് . പ്രവാസത്തില്‍ ഇരുന്നാല്‍ മാത്രമേ നാടിനെ ശരിക്കും അറിയാന്‍ കഴിയൂ എന്ന് പറയുന്നത് ശരിവയ്ക്കും പോലെ ബാംഗ്ലൂര്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് നാട്ടിന്‍പുറത്തെ മധുരങ്ങളെ , ആഘോഷങ്ങളെ ഒക്കെ കവി ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നത് വളരെ മനോഹരമായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു .

പലതരം മാമ്പഴമുണ്ടെങ്കിലും അതില്‍
നാട്ടുമാങ്ങയ്ക്കെന്തു മധുരമാണ് ! (വിഷുക്കാലം )

കൊന്ന
പ്പെണ്ണിനു
കീമോ
കഴിഞ്ഞു
തല
മറയ്ക്കാന്‍
തുണി
വേണം. (വിഷുക്കൊന്ന )

കാട്ടു പൂഞ്ചോലയില്‍
തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന
കുട്ടിക്കുറുമ്പനാം
ഉണ്ണിയെക്കാണുമ്പോള്‍ ----(അപ്പൂപ്പന്‍ താടി )

ജീവിത തത്വങ്ങളെ പ്രകൃതിയുമായി ചേര്‍ത്തു വായിക്കുന്ന

വയലല്ലോ വീട്ടുകാര്‍, കര്‍ഷകന്‍ ഭര്‍ത്താവ്
ഞാറോ പുതുപ്പെണ്ണു വിളയല്ലോ ജീവിതം ...(ജീവിതം) പോലുള്ള സന്ദേശങ്ങള്‍ മാമൂലുകളില്‍ ജീവിക്കുന്ന നാടന്‍ കുടുംബ സമ്പ്രദായങ്ങള്‍ പഴമയുടെ നന്മ എന്നിവ നോക്കി കാണുന്ന ഒരു യാഥാസ്ഥിക വീട്ടമ്മയുടെ കാഴ്ചകള്‍ ആണ് കാണിക്കുന്നത് .
പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് പറയാൻ കവിക്ക് നൂറു നാവാണ്.
അത് പക്ഷേ 'കരിവണ്ടിന്റെ മൂളലല്ല കള്ളിക്കുയിലിന്റെ കൂവലുമല്ല. കരിയില കിളിക്കൂട്ടത്തിന്റെ കലപിലയുമല്ല ' എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഏകത്വവും പിന്നെയത് ദ്വിത്വവും ആകുന്ന ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിന്തയും കവിതകളിൽ കാണാം നാം രണ്ടല്ല ഒന്നാണെന്ന (നീയേത് ഞാനേത് ) ആദ്യ ചിന്ത  പിന്നീട് ഞാൻ ഞാനാണ് നീ നീയും നമുക്ക് ഒന്നാകാൻ കഴിയില്ല (നീയും ഞാനും ) എന്ന സത്യത്തിനു മുന്നിൽ പകച്ചു നില്ക്കുന്ന കാഴ്ച കവിയിലെ പരിണാമത്തെ വരച്ചു   കാട്ടുന്നു. സ്ത്രീയുടെ ഇന്നത്തെ അസുരക്ഷയും അസമത്വവും ഓർത്തു
അമ്മയെ പെങ്ങളെ കണ്ടാലറിയാത്ത
അറിഞ്ഞാലുമറിഞ്ഞെന്ന ഭാവം നടിക്കാത്ത
കാമവെറി പൂണ്ട കാഴ്ചകൾ മങ്ങിയ
മാനുഷക്കോലങ്ങൾ വാഴുന്നതിവിടെയോ ( നല്ലൊരു നാളെ) എന്നു വിലപിക്കുന്നു.
മൊത്തത്തിൽ കവിതകളിൽ നൈസർഗ്ഗികമായ ലാളിത്യവും ഗ്രാമീണ ശൈലിയും പതിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
കവിത രചനയിൽ അനിത കൈക്കൊണ്ട ഗദ്യകവിതാ രീതി ഒരു പക്ഷേ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു പോകാൻ വേണ്ടി മാത്രം കവിതയുടെ സാധ്യതയെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നോ എന്ന സംശയം ഉണർത്തുന്നു. കാവ്യവത്കരണത്തിനോ മറ്റു ചമത്കാര സാധ്യതകൾക്കോ ഒട്ടും ഇടം നല്കാതെ പറഞ്ഞു പോകുക എന്ന സങ്കേതം ഉപയോഗിച്ചു എന്നത് ഒരു പോരായ്മയായി വിലയിരുത്താം. പറച്ചിൽ ആണ് കവിത എന്നാൽ പറച്ചിലിലെ കാവ്യവത്കരണം ഒരു പരിധി വരെ കവിതാ സങ്കല്പങ്ങളുടെ നിലനില്പിനെ പരിരക്ഷിക്കുന്നുമുണ്ട്. താളവും ലയവും വൃത്തവും അലങ്കാരങ്ങളും ആധുനിക കവിതകളിൽ ഉണ്ടാകണം എന്ന ശാഠ്യമില്ല എന്നാൽ ഗദ്യകവിതകൾക്കും കവിതയുടെ തായ ഒരു സൗന്ദര്യം തരാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ചില കവിതകൾ ആ സൗന്ദര്യം ഒട്ടും പിന്തുടരുന്നില്ല. ഭാഷയുടെ ലളിതവത്കരണവും ആശയസമ്പുഷ്ടതയും അനുഭവസമ്പത്തും കൈവശമുള്ളപ്പോഴും പ്രണയം മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതു പോലെ കവിതകളിലെ കാവ്യനീതികളെയും ഒരു വെല്ലുവിളിയായി പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുകയാണ് അനിത. തീർച്ചയായും കൂടുതൽ കവിതകൾ , ഒരിക്കൽ വായിച്ചു മറന്നു കളയുന്നതല്ല വീണ്ടും വായിക്കാൻ , ഓർത്തു വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നവയായി ചിത്രീകരിക്കാൻ അനിതയ്ക്കു കഴിയും എന്ന ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തോടെ ,ആശംസകൾ നേരുന്നു
ബി.ജി.എൻ വർക്കല

Monday, May 22, 2017

ഞാൻ


ഞാനൊരു പുണ്യാളനല്ല.
ഞാൻ സദാചാരിയുമല്ല.
നിങ്ങൾ നയിക്കും പാതകൾ
എന്നെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നുമില്ല.
എനിക്കൊരു വഴിയുണ്ട്.
ഞാൻ കണ്ടത്തിയ വഴി.
അനുവദിക്കുക ലോകമേ
എന്നെ അഭിരമിക്കുവാനതിൽ.
സ്വർഗ്ഗ നരകങ്ങൾ കണ്ടു ഞാൻ
സത് പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യില്ല.
സഹജീവിതൻ കണ്ണീരിൽ
സഹതപിക്കുകയില്ല ഞാൻ.
കഴിയുമെങ്കിലാ കണ്ണുനീർ
തുടച്ചെടുക്കുമേ നിശ്ചയം.
പ്രതിഫലം നോക്കിയില്ലൊരു
പ്രവർത്തനവും മണ്ണിതിൽ.
കാമമോഹിത ക്ഷിതിയിൽ
കണ്ണു പൊത്തി കഴിയില്ല.
ഒരു ചെടിയതിൽ  നിന്നുമേ
അടർത്തുകില്ലൊരു സുമവും.
അനുവാദമില്ലാതൊരിക്കലും
അതിരുകൾ ഞാൻ താണ്ടില്ല..
കപട സദാചാര കോട്ടയിൽ
പടഹകാഹളമുയർത്തും ഞാൻ.
തടയിടുകയില്ലൊരിക്കലും
സ്വതന്ത്രചര്യകൾക്കാർക്കുമേ.
വഷളനാണു ഞാൻ വട്ടനും
കരുതിയിരിക്കേണ്ടതില്ലതിൽ.
കടന്നുചെന്നൊരു മനസ്സിലും
കടന്നലായി ഞാൻ കുത്തില്ല.
മരണമെത്തുന്ന നാൾവരെ
മരുവും ഞാനിതു പോലവേ .
.. ബി.ജി.എൻ വർക്കല

Saturday, May 20, 2017

നിഴൽ ചിത്രങ്ങൾ


ചിതല് തിന്ന മനസ്സു
ചിന്നിച്ചിതറിയ ചിന്തകളോടെ
പഴയൊരു സൈക്കിൾ ചവിട്ടി
കിതച്ചും ഇടറിയും
കുന്നു കയറുന്നുണ്ട്.
വേച്ചു പോകുന്ന
ചരൽക്കുന്നിൽ
വേദനിപ്പിക്കുന്ന വിഷക്കല്ലുകൾ
നാവു നീട്ടിയിരിക്കുമ്പോൾ
നീയെന്നൊരു
കുളിർകാറ്റ് വരും.
നീറുന്ന പാദങ്ങളിൽ
ഉമ്മ വച്ചും
നിറയുന്ന കണ്ണുകളെ
തഴുകിയും
നീയല്പനേരം
കൂടെത്തന്നെയിരിക്കും.
കണ്ണുകൾ അടയുന്നത്രയും
ഉറക്കം നിന്നെ
പിടിച്ചു വലിക്കുമ്പോൾ
ആദ്യമായി സ്കൂളിൽ പോകുന്ന
കുട്ടിയെപ്പോലെ
നീ പോകും.
അടിവയറ്റിൽ നിന്നൊരു-
ഷ്ണക്കാറ്റന്നേരം
എന്നെയുണർത്തുകയാവും.
.... ബിജു. ജി. നാഥ് വർക്കല

Sunday, May 14, 2017

മാതൃദിനം


അമ്മയെ ഓർക്കുവാൻ
വേണ്ടൊരു ദിനമെനിക്ക-
മ്മയെന്നുള്ളിലില്ലാ ദിനമൊന്നില്ല പാരിൽ.
ഓർമ്മകൾ ഉറഞ്ഞു ഞാൻ
വീണിടുമൊരു നാളിൽ
ഓർമ്മയുണ്ടാകുമന്നും
ജനനീ, നിൻ മുഖമുള്ളിൽ.
പെണ്ണല്ല ഞാനെന്നാലും
പേറ്റുനോവറിയില്ലേലും
അറിയുന്നമ്മയെന്ന
സഹനം എത്ര ശക്തം .
തല്ലിയും സ്നേഹിച്ചും
നല്ലത് മാത്രം ചൊല്ലി -
ത്തന്നൊരു ഗുരുവിനെ
മറക്കുന്നോൻ മനുജനോ?
അമ്മേ നിൻ മഹത്വങ്ങൾ
ചൊല്ലുവാനാകില്ലല്ലോ
അമ്മയെ ഓർക്കാത്തോരു
ജന്മവും മണ്ണിലില്ല.
ഉണ്ടാകാം മാതാക്കളീ-
ക്ഷിതിയിൽ പലതരം
എങ്കിലും മാതൃത്വത്തിൻ
മഹത്വം പരമോന്നതം.
എന്നെ ഞാനായിത്തീരാൻ
കാരണമായിട്ടുള്ള
നിന്നെ ഞാൻ മറക്കില്ല.
ഓർക്കുവാൻ ദിനവും വേണ്ട.
     .ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല

Thursday, May 11, 2017

വീഴ്ചയുടെ മധുരം

തൂവൽ പൊഴിയും പോലെ
നിൻ സ്മേരം വിടുമ്പോൾ
ഓർക്കാതൊരു വസന്തം
കൂടെ വരും പറയാതെ .
പക്ഷേ, ഒരു വലിയ കാറ്റിൽ
പറന്നു പോകുന്നത്രയും
ലളിതമായാണ് ചില വാക്കുകൾ
ഉയരങ്ങളിൽ നിന്നും തള്ളിയിടുക.
വീഴ്ചക്കൊരു മധുരമുണ്ട്.
ഓർത്തു വയ്ക്കാൻ മാത്രം
വീഴുന്നതുവരെയറിയാത്ത
മൂഢതയുടെ മധുരം...!
... ബി.ജി.എൻ വർക്കല

Wednesday, May 10, 2017

കരിമ്പൂച്ച കവചം .


കഴുകും കുറുനരികളും
പുളയ്ക്കുന്ന
നഗര വനങ്ങളിൽ
ഉടലിനെ രക്ഷിക്കാനുഴറും
പെൺകിടാങ്ങൾക്കില്ലെങ്കിലും
വെണ്മ പുതച്ചുള്ളിലെ
കാളിമ മറപ്പോർക്കുണ്ടിവിടെ
അക്ഷൗഹിണിപ്പടകൾ തൻ
വേലിക്കെട്ടുകൾ .
അന്യന്റെയുപ്പിൻ വിലയെടുത്തു -
ന്മാദ നൃത്തമാടുവോർക്ക്
വിലപ്പെട്ട ജീവനുണ്ടെന്നറിയുന്ന -
ധികാരസ്ഥാനങ്ങളും.
          ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല

Tuesday, May 9, 2017

പുകവണ്ടി


ഭൂതകാലത്തിന്റെ നരച്ച പാളത്തിലൂടെ
ഒരു പുകവണ്ടി വരുന്നു.
ഇരച്ചും തുമിച്ചും
കുമുകുമാ കറുത്ത പുകതുപ്പിയും
ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് വരുന്നുണ്ടത്.
യാത്രക്കാർ നിറഞ്ഞ പഴയ ബോഗികൾ
തുരുമ്പും അഴുക്കും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
കരിയും പുകയുമേറ്റ് നിറം മങ്ങിയ
മനുഷ്യർ നിറഞ്ഞ പുകവണ്ടി
ഉച്ചത്തിൽ കൂവിയാർത്ത്
ഒച്ചിനെപ്പോലെ പായുന്നു.
ഉലുവയും കടുകുമായി വിത്തുകാളകൾ
കമ്പാർട്ട്മെൻറുകൾ കയറിയിറങ്ങുന്നു.
കരിഞ്ചീരകത്തിന്റെ കടലാസുപൊതികൾ
അരപ്പട്ടയിൽ കെട്ടി
ആതുരരെതിരയുന്നൊരാൾ
പച്ച വെള്ളത്തിൽ പ്രതിരോധം നിറച്ചു
കുഞ്ഞാടുകൾ മേഞ്ഞു നടക്കുന്നു.
ചാണകവറളികൾ കുട്ടയിലേന്തിയ
ഗ്രാമീണരുടെ മുറുക്കാൻ തുപ്പലുകൾ ചുവപ്പിച്ച
ഇടനാഴികൾ ഈച്ചയാർക്കുന്നു.
നിലവിളികൾ മരിച്ച
കുറേയേറെ മനുഷ്യർ മാത്രം
ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട മിഴികളുമായി
ഉഷ്ണക്കാറ്റ് വീശുന്ന ജാലകത്തിലൂടെ
പുറത്തെ മരുഭൂമിയെ മനസ്സിലേക്കാവാഹിക്കുന്നു.
സ്റ്റേഷനുകൾ ഇല്ലാത്ത പഴയ പാലങ്ങളിലൂടെ
ലെവൽ ക്രോസുകളുടെ ഭയാശങ്കയില്ലാതെ
ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്നൊരു പുകവണ്ടി
ഒറ്റക്കണ്ണുമായി വരുന്നു.
        * ബിജു.ജി.നാഥ് വർക്കല *

Monday, May 8, 2017

ഗ്രാമവാതില്‍ ............. രഞ്ജിത്ത് വാസുദേവന്‍

ഗ്രാമവാതില്‍ (നോവല്‍ )
രഞ്ജിത്ത് വാസുദേവന്‍ 
റൈറ്റെര്‍സ് ലൈബ്രറി 
വില 110 രൂപ 

പ്രവാസികള്‍ ആയ പ്രത്യേകിച്ചും ഗള്‍ഫ് നാടുകളില്‍ ഉള്ള മലയാളികളായ എഴുത്തുകാരില്‍ ഒരു വിഭാഗം ഇന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വലിയ ഒരു പ്രശ്നം തങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നില്ല മലയാള സാഹിത്യത്തില്‍ എന്നതാണ് . മുഖ്യധാരാമാധ്യമങ്ങളും മറ്റു ആനുകാലികങ്ങളും പുറം നാട്ടുകാരായ തങ്ങളുടെ എഴുത്തുകളെ രണ്ടാംതരം എഴുത്തുകള്‍ ആയി കാണുകയും പുറം തള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന ചിന്തയില്‍ ആണ് അവര്‍ ജീവിക്കുന്നത് . ചുരുക്കം ചില എഴുത്തുകാര്‍ തങ്ങളുടെ എഴുത്തുകള്‍ നാട്ടിലെ മുഖ്യധാരമാധ്യമങ്ങളില്‍ മുഖം കാണിച്ചു എന്നതിനപ്പുറം ഈ പറയപ്പെടുന്ന എണ്ണം പറഞ്ഞ എഴുത്തുകാര്‍ ആരും തന്നെ ആ ഭാഗ്യം ലഭിക്കാതെ പോയവര്‍ ആണ് . ഇതിന്റ ബാക്കിയാണ് അവരില്‍ ഉടലെടുത്ത രണ്ടാംതര എഴുത്തുകാര്‍ എന്ന അപകര്‍ഷതയും അതില്‍ നിന്നും ഉടലെടുത്ത ആശയമാണ് പ്രവാസ സാഹിത്യം എന്നൊരു പുതിയ മലയാള സാഹിത്യ ശാഖയുടെ ഉദയം ഉണ്ടാക്കുക എന്നതും. ഒരു പക്ഷെ മലയാള ഭാഷയ്ക്ക് മാത്രം ലഭിച്ച ഒരു ദുഷ്പ്പേര് ആണ് ഇത് . മൌലികതയുള്ള എഴുത്തുകള്‍ കൊണ്ട് മലയാള സാഹിത്യത്തില്‍ എത്തിപ്പിടിക്കാനാകാത പോകുന്ന ഈ എഴുത്തുകാര്‍ സ്വയമോ തങ്ങളുടെ കുറച്ചു സൌഹൃദങ്ങളോ നല്‍കുന്ന പ്രോത്സാഹനവും അഭിനന്ദനങ്ങളും മാത്രം മാനദണ്ഡമാക്കി തങ്ങളുടെ രചനകളെ വളരെ വലിയ ഒരു സംഭവം ആക്കി പ്രതിഷ്ടിക്കുകയും അവയെ നിരാകരിക്കുന്ന മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ കെടുകാര്യസ്ഥതയെ പഴി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മറ്റൊരു സമാന്തര സാഹിത്യ ശാഖ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് . അടുത്തിടെ ഒരു സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തില്‍ കേരളസാഹിത്യ അക്കാഡമി അംഗങ്ങള്‍ പ്രവാസ സാഹിത്യം എന്നൊന്നുണ്ട് എന്ന് പറയുകയും പിന്നെ അത് മലയാള സാഹിത്യം തന്നെയെന്നു തിരുത്തി പറയുകയും ചെയ്ത കാഴ്ചയില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ ഇത്തരം മുറവിളികള്‍ കഴിവുകള്‍ ഇല്ലാത്തതോ അതിനെ വേണ്ട വിധത്തില്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോകുകയോ ചെയ്യുന്ന പ്രവാസത്തില്‍ ഇരുന്നു എഴുതുന്ന എഴുത്തുകാരിലെ അപചയം വെളിവാക്കുകയാണ് . കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളില്‍ ഇറങ്ങിയ പ്രവാസ രചനകള്‍ പലതും വായിക്കുക മൂലം മനസ്സിലാകുന്ന കാര്യം ഇത്തരം എഴുത്തുകള്‍ക്ക് ഇല്ലാതെ പോകുന്ന കാതല്‍ ആണ് ഇവയെ മറ്റു രചനകളില്‍ നിന്നും ദൂരം നിലനിര്‍ത്താന്‍ സഹായിക്കുന്ന ഘടകം എന്നതാണ്. വളരെ കുറച്ചു എഴുത്തുകള്‍ മാത്രമാണ് ഇതിനു വിപരീതമായി എഴുത്തിലെ മേന്മ പറയാന്‍ കഴിയുന്നവയായി വായിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്‌ . വായനക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടി എഴുതി മരിക്കുന്ന പ്രവാസി എഴുത്തുകാരില്‍ വായന എന്നത് സമയക്കുറവു മൂലം ഇല്ലാതെ പോകുന്ന ഒരു സംഭവം ആയി അവര്‍ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട് . വായിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവന്‍ ഇത്രയേറെ മൂല്യ കൃതികള്‍ എഴുതി മലയാളത്തെ ഉത്ബുദ്ധമാക്കുന്ന മഹനീയത പ്രവാസ എഴുത്തുകാര്‍ക്ക് മാത്രം സ്വന്തമായിരിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുതയായി നാളെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുക തന്നെ ചെയ്യുമായിരിക്കും .
ഇന്ന് വായിച്ച പുസ്തകം ശ്രീ 'രഞ്ജിത്ത് വാസുദേവന്‍' എഴുതിയ "ഗ്രാമവാതില്‍" എന്ന നോവല്‍ ആണ് . ആമുഖത്തില്‍ തന്നെ എഴുത്തുകാരന്‍ പറയുന്നുണ്ട് ഇതൊരു കഥ എന്നതിലുപരി ഒരു നേര്‍ക്കാഴ്ചയുടെ വിവരണം ആണ് . അതിനെ അടിവരയിട്ടുകൊണ്ട്തന്നെ വായന നമ്മോടു ചിലത് പറയുന്നുണ്ട് . ആദ്യം നോവലിന്റെ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പറയാം . മേജര്‍ വിശ്വന്‍ എന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍ അദ്ദേഹം താമസിക്കുന്ന പഞ്ചായത്തിന്റെ പ്രസിഡന്‍റ് ആകുന്നതും അഞ്ചുകൊല്ലം കൊണ്ട് ആ പഞ്ചായത്തിന്റെ മുഖം തന്നെ മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തം . പഞ്ചായത്തുകാര്‍ക്ക് എല്ലാം ബഹുമാനവും സ്നേഹവും ഉള്ള ഒരു മനുഷ്യന്‍ ആണ് മേജര്‍ വിശ്വന്‍ . അദ്ദേഹം പഞ്ചായത്തിലെ എല്ലാ വാര്‍ഡ്‌ മെമ്പര്‍മാരെയും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി പൊതുവായി ആ പഞ്ചായത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ എന്തെന്ന് കണ്ടറിഞ്ഞു അതിനു വേണ്ടി അക്ഷീണം കൂട്ടത്തോടെ പ്രയന്തിച്ചു വിജയിച്ചു ശേഷം ആ പഞ്ചായത്തിന്റെ ഭരണം പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് കൈമാറുന്നത് ആണ് നോവല്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിഷയം . ഈ നോവലിന്റെ ആഖ്യായന ശൈലി രസാവഹമാണ് . കുട്ടിക്കാലത്ത് നമ്മില്‍ പലരും സിനിമയോ നാടകമോ അതുമല്ലെങ്കില്‍ നോവലോ വായിച്ച ശേഷം നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരോട് ആ കഥ പറയുകയാണെങ്കില്‍ എങ്ങനെയാകും പറയുക ആ ഒരു രീതിയാണ് ഈ നോവലില്‍ നോവലിസ്റ്റ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് . അമിതമായ വര്‍ണ്ണനകളും , ആവര്‍ത്തനങ്ങളും മറ്റും ചേര്‍ത്തു ആ വിവരണങ്ങളെ നോവലിന്റെ പൊതു രീതികളെ അപ്പാടെ മാറ്റിക്കളയുന്നു . 'നായകന്‍' എന്ന സിനിമയിലെ ഒറ്റ നാളിലെ പ്രധാനമന്ത്രിയെ പോലെ മേജര്‍ എന്ന മനുഷ്യനെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി സാമൂഹികമായ തിന്മകളും കെടുകാര്യസ്ഥതകളും നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനം ചെയ്യേണ്ടത് എന്ത് എന്ന് പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് നോവലില്‍ ഉടനീളം കാണുക . ഒരു പാട് വായനകള്‍ എഴുത്തുകാരന് ആവശ്യമാണ്‌ എന്ന ചിന്തയെ ബലപ്പെടുത്തുന്ന രചനയായി ആണ് ഇത് അനുഭവപ്പെട്ടത് . അതുപോലെ ഒരു എഡിറ്റര്‍ എന്ന കടമ്പയെ ഇന്നത്തെ എഴുത്തുകാരും പ്രസാധകരും എത്രകണ്ട് ലാഘവത്തത്തോടെ കാണുന്നു എന്ന കാഴ്ച ഒരു പക്ഷെ നാളെയുടെ വായനകളില്‍ ഈ കാലഘട്ടം സാഹിത്യത്തില്‍ ഒരു പരീക്ഷണത്തിന്റെ കാലമായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ ചരിത്രത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും എന്ന സംശയമില്ലാത്ത വസ്തുതയ്ക്ക് ബലമേകുന്നുണ്ട് . .
ആശംസകളോടെ ബി. ജി . എന്‍ വര്‍ക്കല .

നിറം മങ്ങിയ നാളുകൾ

എന്റെ പകലുകൾ ഇരുണ്ടും
എന്റെ രാവുകൾ വെളുത്തും
പോയിരിക്കുന്നു.!
ചരൽക്കല്ലുകൾ പാകിയ
വഴിത്താരകളിൽ ഒളിച്ച
വിഷക്കല്ലുകൾ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ
ശ്രമിക്കുന്നു.
നരച്ച കനവുകൾ മാത്രം തന്നു
വെളുത്ത രാത്രികൾ ശിക്ഷിക്കുന്നു .
ഇനി വരാത്തവണ്ണം മഴ മേഘങ്ങൾ
അനന്തത തേടിയകന്നിരിക്കുന്നു.
മഴവില്ലിൻ നിറമെന്റെ
പാലറ്റിൽ ഞാൻ തിരുകയാണ്.
വെളുത്ത നൂലുകൾ വലിച്ചുകെട്ടിയ
പാതയാണ് മുന്നിൽ.
മനസ്സിൽ നിന്നെയാവാഹിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാനെന്റെ യാത്രാഗതി മാറ്റുന്നു.
ഇരുട്ടിലെ കാണാക്കാഴ്ചകൾക്കിടയിൽ
വഴുതി വീഴാതെന്നെ നീ നടത്തുക.
അരൂപികളുടെ ചമയ വാക്കുകളിൽപ്പെടാത്ത
നിന്നിൽ ഞാനെന്നെ കൊരുത്തിടട്ടെയിനി.
നിശബ്ദത കൊണ്ടു നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.
കറുപ്പും വെളുപ്പുമല്ലാത്തൊരു
നിറത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രം!
            ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല

Saturday, May 6, 2017

തുറക്കാത്തൊരു നിലവറ .


കണക്കെടുക്കുമ്പോഴൊക്കെ
കപ്പം വാങ്ങിയും
പിഴ ചുമത്തിയും
പിടിച്ചെടുത്തും
മുതലാക്കിയതോർത്തു
കരളു പിടയ്ക്കുമത്രെ!
കണ്ണീരു പുരണ്ടവയാണെന്നറിയാമെങ്കിലും
കഞ്ഞിയിൽ ഉപ്പു തൂവാതെ
നാവിനു തൃപ്തിയില്ല.
തൊട്ടുകൂട്ടാൻ
മുലയുണ്ട്
മുണ്ടുണ്ട്
മുടിയുണ്ട്
കന്യകാത്വവും
കുടിലുമുണ്ട് കൂട്ടിനു.
കാവുതീണ്ടലോർമ്മയായി..
കാലം മാറിപ്പോയതറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും
കരുതിവച്ച കണ്ണീരിനു
വിലയിട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു
നിശബ്ദത വലകെട്ടിയ
നിലവറ തുറക്കാൻ മടിച്ചു നില്ക്കുന്നു.
അടി വാനം തോണ്ടി
കടലു കടത്തിയവയൊക്കെ
കണക്കിൽപ്പെടുമെന്നോർത്തില്ലല്ലോ!
              ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല

Wednesday, May 3, 2017

സങ്കല്പലോകത്തിൽ അല്പനേരം!


കുഞ്ഞായിരുന്നെങ്കിലംബുംജ_
കുന്നിൻചരിവിൽ ഞാനുറങ്ങിയേനെ.
മണിവീണമീട്ടും വിരലുകളാ-
ലെൻ കവിളിണ നീ മെല്ലെ തഴുകിടുമ്പോൾ

ചാഞ്ഞിരുന്നുത്സംഗമേൽ
ദൂരെ സായന്തനപ്രഭ നുകർന്നേനെ.
മിഴിപൂട്ടി മയങ്ങുവാൻ നീയേകും
മാന്ത്രികസംഗീതം കേട്ടുകൊണ്ടേ..

സൈകതത്തിട്ട തല്പമതാക്കി
സല്ലപിച്ചീടുമാ താരകങ്ങളോടും
അല്ലികൾ നുകർന്നു കൊണ്ടാ-
മോദമോടെ സ്വർഗ്ഗവാതിൽ തുറന്നിടും . .

ഒക്കെയും സ്വപ്നമെന്നാകിലും
ഒട്ടൊരു ദൂരമുണ്ടിരുധ്രുവമെങ്കിലും
കനവിൽ നിറയുമാ സങ്കല്പ ലോകം
നിനവായ് മാറുവാനാശിച്ചിടുന്നു ഞാൻ!
               *ബിജു ജി നാഥ്വർക്കല *

Sunday, April 30, 2017

(യോ)നിയമപാലനം


ഭരണകൂടങ്ങൾ കല്പിച്ചു നല്കും
മൃദുല വ്യാകരണപുസ്തകം ജനാധിപത്യം!
അരുമയോടെ പലയിടങ്ങളിൽ നാം
പാലു പോലെ രുചിനോക്കിടുന്നുവോ?

ഒരിടത്തമ്മമാർ നഗ്നരായി തങ്ങൾ തൻ
അരുമകൾ തൻ മാനത്തെ യാജിപ്പൂ.
ഒരിടത്തൊരിരുണ്ട ജനനേന്ദ്രിയം
ഉരുളൻ കല്ലുകൾ പെറ്റു കൂട്ടുന്നുണ്ട്.

ഒരിടത്തൊരു വനനിശബ്ദത തന്നിലായി
ഒരരിപ്പയാർന്ന മാറിടം കാണുന്നു.
നിയമദണ്ഡുകൾ കയറിയിറങ്ങിയ
മൃദുലമാതൃത്വം കൽപ്പക നാട്ടിലും.

ഒരിടത്തൊരു ഗർഭപാത്രം പിടിച്ചിന്നു
ഒരറവു കത്തി തിരയുന്നൊരാൾ!
എവിടെയും കാണ്മൂ ഉദൃതങ്ങളാം
നിയമലിംഗങ്ങൾ പലരൂപമാണ്ടവർ.

കാവലാകേണ്ട കുപ്പായമണിയുവോർ
കാലകത്തിയോ നീതി നല്കുന്നത്.?
ആയിരമപരാധികൾ പോകിലുമില്ലൊ-
രു നിരപരാധിയെ,യെന്നത് സ്വപ്നമോ .!!!
......... ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല

(ഛത്തിസ്ഗഡിലടക്കം നിയമപാലകർ കടിച്ചു കുടഞ്ഞ പെണ്ണുടലുകൾ ഓർമ്മയിൽ നിലവിളിയായി കുരുങ്ങിപ്പിടയുന്നു .നല്ല നിയമപാലകർ ഇല്ലെന്നല്ല പക്ഷേ .... വയ്യ.. 17 വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഏഴു കൊല്ലം ...... തലയിലൊരു കടന്നൽ കൂടിളകുന്നു. )

Saturday, April 29, 2017

സ്റ്റാറ്റസ്

പ്രണയിക്കുന്നവളെ
സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ
അവൻ തൂങ്ങിച്ചത്തു.
ഫേസ് ബുക്കിലവൾ
സ്റ്റാറ്റസിട്ടതിരാവിലെ
"ഒരു മഴ പെയ്തു തോർന്നു."
....... ബി.ജി.എൻ വർക്കല ...

Friday, April 28, 2017

ഡ്രൈ ഡേ.


ചുറ്റുമഭ്യൂദയകാംഷികൾ നില്ക്കുന്നു
ഇറ്റുനീരൊഴിച്ചു നീ മോന്തുക.
വാടും കരളുമീ ജീവനും
ഓർക്കുക നീ നിന്റെ മക്കളെ .

ചുറ്റും സ്നേഹിതർ നില്ക്കുന്നു
മുട്ടനടിയാണളിയാ നീ .
നല്ല കപ്പാസിറ്റിയാണല്ലോ
ചങ്കു വാടാതെ നീ നോക്കടാ .

ഒന്നു മിണ്ടാതെന്റ ലോകമേ!
തൊണ്ട വരളുന്നുണ്ട്
ദാഹമേറുന്നുണ്ട്.
തലച്ചോറിലൊരു കരിവണ്ടു
കൊമ്പുകുത്തി മുരളുന്നുണ്ട് .
ആത്മാവ് തേങ്ങിക്കരയുമ്പോൾ
ഉള്ളു പൊള്ളിച്ചൊന്നു രസിക്കട്ടെ
നിങ്ങളെൻ
ചങ്കും കരളുമൊട്ടോർത്തീടൊല്ലെ.

.......... ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല
* നിയമപ്രകാരമുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് . മദ്യപാനം ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരം :D *

Wednesday, April 26, 2017

കണി കാണും നേരം .


നേരിയ തണുപ്പിൻ
സൂഷ്മ വിരലുകളിൽ ഞാനുണരവേ
ചിത്രശലഭത്തെ കണികാണുന്നു.
വിടർന്ന ചിറകുകൾ
വിറയാർന്നു വിതുമ്പുന്ന
വർണ്ണശലഭത്തെ കണികാണുന്നു.

ആദിയും അന്ത്യവും
നേർത്തൊരാവരണമിട്ടു
കാടും മലയും താണ്ടി വരുന്നു.
കാറ്റും മഴയും
തുടിതാളമിട്ടൊരു മൂളിപ്പാട്ടു പാടുന്നു.

കറുപ്പ് .....ചുവപ്പെന്നു
മണ്ണിൽ പൊടിയുന്ന തുള്ളികൾ !
ഓർമ്മകൾക്ക് ചുടുചായയുടെ മണം.
എരിയുന്ന കരൾ പകുത്തു
വാഴയിലയിൽ ചുട്ടെടുക്കുന്നു പകൽ.
മുറുകുന്ന ഇടയ്ക്കയുടെ നാദത്തിൽ
ശലഭച്ചിറകുകൾ പിടയുന്നു.

പ്യൂപ്പയിലേക്ക് തിരികെ നടക്കാൻ
കൊതിയോടെ ശലഭം തിരിയുന്നു.
ചിറകടർന്നു മണ്ണിൽ ചിത്രം തുന്നുമ്പോൾ
ശലഭഹൃദയം മാത്രം തപിക്കുന്നു.
യാത്ര പറയാതെ
പുലരിയകന്നു പോകുന്നു.

ഇടയിലെവിടെയോ കനവു പോലെ
ശലഭം ചിറകുവിരിക്കുന്നു.
ഓർമ്മയിൽ നിന്നൊരു മഴവില്ലു
യാത്ര തുടങ്ങുന്നു.
നരച്ച പകലിനെ നോക്കി
ദാഹമടക്കിയൊരു യാത്ര.
ഇരുളെന്ന സമസ്യയിൽ
അലിഞ്ഞു ചേരാനായി
നിറങ്ങളോരോന്നായി കൊഴിച്ചു
യാത്ര തുടരുന്നു.
          - ബിജു.ജി.നാഥ് വർക്കല -

Sunday, April 23, 2017

മണി കെട്ടാതൊരു പൂച്ച

തറവാട്ടു മുറ്റത്ത്
പുലയാട്ട് ചെയ്യുന്ന
പരമാധികാരത്തെ നോക്കി
പഴമനസ്സാണെന്നു മനസ്സിൽ പറയുമീ
പടുവങ്കന്മാരുടെ ലോകം!
കനകം വിളയിലും
പുരമേലതേറുകിൽ
കോതിവിട്ടീടെന്ന ധർമ്മം
അന്ധരും ബധിരരും
തമ്മിൽ ഭരിക്കുമ്പോൾ
ചൊല്ലുവതാരോടായീയുലകിൽ..!
      .ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല

Saturday, April 22, 2017

ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പ്


ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് മരിക്കേണ്ടത്
മരിച്ചിട്ടെന്തിനു മരിക്കുന്നു.
തിരുശേഷിപ്പുകൾ
നേർത്ത കണ്ണീരും
യാത്രയ്ക്ക് വേണ്ടത്
ഉപ്പുഭാണ്ഡങ്ങളാകുന്നു.
നിങ്ങൾക്ക് കാണാനായ് മാത്രം
കണ്ണുകൾ തുറന്നിരിക്കണം .
തണ്ണീരോർമ്മയ്ക്ക് വായും.
നഗ്നതയെ നമുക്കിനി കുരിശിൽ തറയ്ക്കാം..
മൂന്നാം നാൾ ഉയിർപ്പുണ്ടാവും
അപ്പവും വീഞ്ഞും
തിരികെക്കൊടുത്തു മടങ്ങണം.
വെട്ടിപ്പിടിക്കാനും
കയ്യടക്കി വയ്ക്കാനും
ജീവവായു അന്യമാകട്ടെ.
മൃത്യുവിന്റെ വ്യാകരണം പഠിക്കണം .
ജീവിതം കൊണ്ടൊരു കവിതയുണ്ടാവും.
      .ബിജു ജി നാഥ് വർക്കല

Wednesday, April 19, 2017

ഒരു മലയാളി ഹിജഡയുടെ ആത്മകഥ........... ജെറീന


ഒരു മലയാളി ഹിജഡയുടെ ആത്മകഥ (ആത്മകഥ)

ജെറീന

ഡി സി ബുക്സ്

വില 95 രൂപ



ആത്മകഥകളുടെ ആവശ്യകത ഒരു സമൂഹത്തില്‍ അതു നല്‍കുന്ന പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ തോത് അനുസരിച്ച് ഏറിയും കുറഞ്ഞുമിരിക്കും . ആര്‍ക്കും എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നതും ആരും എഴുതാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതും ആത്മകഥയാണ് . തന്നെ നഗ്നമാക്കി ഒരു സമൂഹത്തിനു മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തുക എന്നൊരു കടമ്പ പലപ്പോഴും അസാധ്യമാക്കുന്നത് പല പല ഘടകങ്ങള്‍ മൂലമാണ് . നമ്മുടെ സമൂഹം ഇന്ന് കടന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥകളെ , ഇന്നലെകളെ ഒക്കെ നാളെയുടെ തലമുറ അറിയുക ഇത്തരം ആത്മകഥകളില്‍ കൂടിയാകുന്നു എന്നതിനാല്‍ തന്നെ ആത്മകഥകള്‍ ആത്മാംശം നിറഞ്ഞതും സത്യസന്ധമായതും ആയിരിക്കാന്‍ ഓരോ എഴുത്തുകാരനും ശ്രമിക്കുക വേണം .

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തില്‍ എന്നല്ല ലോക മനുഷ്യ ചരിത്രത്തില്‍ തന്നെ എഴുതപ്പെട്ടവ നമുക്ക് കാട്ടിത്തരുന്ന ലോകം പുരുഷന്റെയും സ്ത്രീയുടെയുമാണ് . ഇവര്‍ക്ക് നടുവില്‍ മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ സ്ത്രീയായോ പുരുഷനായോ  ശരീരത്തില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മനസ്സില്‍ രൂപമാറ്റം സംഭവിച്ചു  ദ്വന്ദവ്യക്തിത്വങ്ങള്‍ ആയി ജീവിച്ചു മരിക്കുന്നുണ്ട് . ജനനം കൊണ്ട് സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയിരിക്കുകയും മനസ്സുകൊണ്ടോ ശരീരം കൊണ്ടോ എതിര്‍ ലിംഗം ആയി ജീവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഈ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ ഒരിക്കലും മനുഷ്യന്‍ എന്ന പരിഗണന പോലും മതങ്ങളോ സമൂഹമോ നല്‍കിയിരുന്നില്ല . ചരിത്രത്തില്‍ അടിമകളുടെയും വെറുക്കപ്പെട്ടവരുടെയും ഇടയില്‍ അവഗണനകളും പീഡനങ്ങളും ഏറ്റു ചരിത്രം അറിയാതെ കടന്നുപോയ മനുഷ്യജീവികള്‍ ആണ് മൂന്നാം ലിംഗക്കാര്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മനുഷ്യര്‍ . മഹാഭാരതത്തില്‍ ശിഖണ്ടി ആയും ഇരാവന്‍ ആയും രണ്ടുപേരെ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട് . രാമായണത്തില്‍ രാമന്‍ വനവാസത്തിനു പോകുന്ന വേളയില്‍ യാത്ര പറയുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തില്‍ ഇവരെ പരമാര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട് . ഖുറാനില്‍ ഇത്തരക്കാര്‍ നഗ്നത കണ്ടാല്‍ അതു കാര്യമാക്കേണ്ടതില്ല എന്നും പുരോഹിതരായി ഇത്തരക്കാര്‍ വേണ്ട എന്നും പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട് . ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും നടന്നു ഇന്നത്തെ കാലത്ത് വന്നു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ മൂന്നാം ലിംഗക്കാര്‍ അധികാരത്തിന്റെ പടികളില്‍ ചെറിയ കാല്‍വയ്പ്പുകള്‍ എങ്കിലും വയ്ക്കുന്നത് നമുക്ക് ദര്‍ശിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു .

ഗുജറാത്ത് , മഹാരാഷ്ട്ര , കര്‍ണ്ണാടക , തമിള്‍ നാട് , കല്‍ക്കട്ട എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ മൂന്നാം ലിംഗക്കാര്‍ അല്പമെങ്കിലും സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തിലെ ഇടപെടലുകളില്‍ വന്നു പെടുന്നുണ്ട് . എന്നാല്‍ മറ്റു ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഇത്തരം മനുഷ്യരെ വെറും അവഗണനയുടെ ചതുപ്പില്‍ താഴ്ത്തിക്കെട്ടാന്‍ ആണ് സമൂഹം എന്നും ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നു . മൂന്നാം ലിംഗക്കാര്‍ എന്നാല്‍ എന്താണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നിടത്ത് ആണ് ഇവര്‍ വെറുക്കപ്പെടേണ്ടവര്‍ ആണോ എന്ന ചിന്ത തുടങ്ങുന്നത് . നാം പരിചയിച്ച ലോകത്ത് മൂന്നാം ലിംഗക്കാര്‍ മുഷ്ക്കു കാട്ടുന്ന മനുഷ്യര്‍ ആണ് . ട്രെയിനിലും മറ്റും കടന്നു വന്നു പൈസ ചോദിക്കുകയും അശ്ലീല ചേഷ്ടകള്‍ കാണിച്ചു സംസാരിക്കുകയും പണം കൊടുത്തില്ല എങ്കില്‍ അപമാനിക്കുകയും തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം ഉയര്‍ത്തി നഗ്നത കാട്ടുകയും ചെയ്യും , ലൈംഗിക തൊഴില്‍ ചെയ്യുന്നു . തുടങ്ങിയ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ ആണ് മൂന്നാം ലിംഗക്കാരെ കുറിച്ച് പൊതുവില്‍ ഉള്ള സമൂഹത്തിന്റെ അറിവ്. ഒരു പരിധി വരെ അവര്‍ ഇങ്ങനെ ആണെന്നത് വാസ്തവവും അതിന്റെ പിന്നിലെ വിഷയം നാം അവഗണിക്കുന്നതും ആണ് എന്നതാണ് സത്യം .

ശാരീരികമായി സ്ത്രീയായി രൂപം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും മാറിടം വളരാതിരിക്കുക , ശരീരം മുഴുവന്‍ പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ രോമം ഉണ്ടാവുക , അപൂര്‍ണ്ണമായ ജനനേന്ദ്രിയങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുക , ചിലപ്പോള്‍ ഉഭയലിംഗസമാനമായി പുരുഷ സ്ത്രീ ജനനേന്ദ്രിയങ്ങളുടെ അപൂര്‍ണ്ണമായ വളര്‍ച്ച ഉണ്ടായിരിക്കുക , പുരുഷ പ്രകൃതവും സ്ത്രൈണ ശരീരവും മാറിടവും ഉണ്ടായിരിക്കുക തുടങ്ങി ഒരു പറ്റം അസ്വഭാവികതകള്‍ നിറഞ്ഞതാണ്‌ ഇവരുടെ പ്രശ്നം . ഇത് മാത്രമല്ല എന്നാല്‍ മറ്റൊന്ന് കൂടിയുണ്ട് അതു പുരുഷ ശരീരവും സ്ത്രീയുടെ വികാരങ്ങളും മനസ്സും ഉണ്ടാകുക അതുപോലെ തിരിച്ചും ഉണ്ടാകുക എന്നതും മൂന്നാം ലിംഗക്കാര്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പ്രശ്നം ആണ് . ഇത്തരക്കാരെ പെട്ടെന്ന് സമൂഹത്തിനു തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയില്ല . ഒരുപക്ഷെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പൊതുജനത്തിന്റെ ക്രൂരതകള്‍ പരിഹാസ്യതകള്‍ , മര്‍ദ്ദനങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടി വരുന്നത് ഇത്തരക്കാര്‍ ആണ് എന്ന് കരുതാം . ചാന്തുപൊട്ടു പോലുള്ള സിനിമകള്‍ ചിത്രീകരിക്കുന്ന വികലമായ ഒരു വസ്തുത അല്ല വാസ്തവികത എന്ന് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നിടത്ത് ഇവരോട് സഹതാപം , അവഗണന എന്നിവ മാറി അവരെയും മനുഷ്യരായി കാണാന്‍ നമുക്ക് കഴിയും .

ശാരീരിക മാനസിക പ്രത്യേകതകളാല്‍ ഇവര്‍ക്ക് മറ്റു സ്ത്രീ പുരുഷന്മാര്‍ ചെയ്യുന്ന ജോലികള്‍ ചെയ്തു ജീവിക്കാന്‍ സമൂഹത്തില്‍ അവസരങ്ങള്‍ വളരെ വിരളം ആണ് . പിന്തള്ളപ്പെടുന്ന ഇവരുടെ ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോകാന്‍ അവര്‍ക്ക് ലൈംഗികകച്ചവടം നടത്തിയേ മതിയാകുകയുള്ളൂ എന്നൊരു കാഴ്ചപ്പാട് അവര്‍ അനുവര്‍ത്തിച്ചു പോരുന്ന ഒരു കാലം ആയിരുന്നു കഴിഞ്ഞു പോയത് . നിലവില്‍ അവര്‍ സാമൂഹ്യമായും സാമ്പത്തികമായും സ്വയം പര്യാപ്തത നേടാന്‍ ശ്രമം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . സംഘടനകളും മറ്റും ഇതിനായി അവരുടെ സഹായത്തിനു മുന്നോട്ടു വന്നു കഴിഞ്ഞു . പക്ഷെ മതാധിഷ്ടിത ചിന്ത പുലര്‍ത്തുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ നിന്നുമേറെ അകലയല്ലാത്ത നിയമം ഇവരുടെ പരിരക്ഷയ്ക്ക് ഒരു നീക്കവും ഇതുവരെ നടത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നില്ല എന്നത് ഖേദകരമായ ഒരു വസ്തുതയാണ് .

ഈ ആത്മകഥ മലയാളിയായ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതമാണ് . പുരുഷനായി ജനിക്കുകയും സ്ത്രീയുടെ മനസ്സുമായി അലയുകയും ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യന്‍ . തന്റെ പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ കാലത്ത് തന്നെ തന്നിലെ സ്ത്രീത്വം തിരിച്ചറിയുകയും അതു ഹെഡ്മാഷിനോടുള്ള പ്രണയവും ലൈംഗികബന്ധവും ആയി പരിണമിക്കുന്നതു കാണാം . ഹൈസ്കൂള്‍ തലം ആയപ്പോഴേക്കും ഈ വ്യക്തിത്വ വികാസം സ്ത്രൈണതയുടെ പൂര്‍ണ്ണത പ്രാപിക്കുന്നതും വീട്ടുകാരുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും കളിയാക്കലുകളും ആക്ഷേപങ്ങളും സഹോദരങ്ങളുടെ മര്‍ദ്ദനവും ആവോളമനുഭവിച്ചു മദ്രാസിലേക്ക് പോകുകയും ചെയ്യുന്നു . അവിടെ വച്ചു ആണ് ഇത്തരം ആള്‍ക്കാര്‍ താമസിക്കുന്ന ബാംഗ്ലൂര്‍ നഗരത്തിലേക്ക് ആ മനുഷ്യന്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് . അവിടെ മൂന്നാം ലിംഗക്കാര്ക്കിടയില്‍ എത്തപ്പെടുകയും അവരുടെ ആചാരങ്ങളും രീതികളും പിന്തുടര്‍ന്ന് ഒരു മൂന്നാം ലിംഗക്കാരുടെ ജീവിതം ജീവിച്ചു തുടങ്ങുന്നു . ആദ്യം സന്ധ്യ എന്നും പിന്നീട് ജറീന എന്നും പേര് സ്വീകരിച്ചു  ലൈംഗിക തൊഴില്‍ ചെയ്തു ഇന്ത്യയിലെ മഹാനഗരങ്ങളില്‍ കഴിച്ചു കൂട്ടിയ ആ മനുഷ്യന്‍ ഒരു മലയാളിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു അയാള്‍ക്കൊപ്പം ആറു വര്‍ഷത്തോളം ഭാര്യയെ പോലെ ജീവിക്കുന്നു . ഒടുവില്‍ അയാള്‍ വീട്ടുകാരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കുന്നതോടെ അവള്‍ എന്ന അയാള്‍ ഒറ്റക്കാകുകയും വീണ്ടും തന്റെ തൊഴിലില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു . ഫിറ്റ്സു വരുന്ന ഒരു കാരണത്താല്‍ മാത്രം ലിംഗം മുറിച്ചു കളയാന്‍ കഴിയാതെ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ജറീനയിലൂടെ  ഈ ആത്മകഥയില്‍ മൂന്നാംലിംഗക്കാര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധരുടെ ആക്രമണങ്ങളും സമൂഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളും നിയപാലകരുടെ പീഡനങ്ങളും വളരെ വ്യക്തമായി വരച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട് . തീര്‍ച്ചയായും വായിക്കപ്പെടേണ്ടത് ആണ് എന്ന ശക്തമായ തോന്നല്‍ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു വായനയാണ് ശ്രീ വിജയന്‍ കോടഞ്ചേരി , ബി ഹരി എന്നീ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ചേര്‍ന്ന് എഴുതി പുറത്തിറക്കിയ ഈ ആത്മകഥ . ജെറീനയും ആയി സംസാരിക്കുകയും അതു പകര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുക മാത്രമല്ല മൂന്നാം ലിംഗക്കാരുടെ ജീവിതത്തെ നേരില്‍ കണ്ടു പഠിക്കുകയും അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി സാമൂഹ്യപരമായ മനുഷ്യത്തപരമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന സംഘടന രൂപീകരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇവര്‍ ഈ പുസ്തകത്തില്‍ വളരെ വിശദമായി ആ വിഷയങ്ങള്‍ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. സമൂഹം ഇവരെയും തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ കാണുകയും പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്യും എന്നൊരു ശുഭപ്രതീക്ഷ മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്‌ ആശംസകളോടെ ബി. ജി. എന്‍ വര്‍ക്കല


Tuesday, April 18, 2017

നൃത്തം................. എം. മുകുന്ദന്‍


നൃത്തം (നോവല്‍ )

എം. മുകുന്ദന്‍

ഡി സി ബുക്സ്

വില 60 രൂപ



ഒരു നാടുമായി എത്രയേറെ ബന്ധമുണ്ടെങ്കിലും നമുക്ക് അതില്‍ നിന്നും മാറി നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയും . സ്നേഹിക്കുന്നവരില്‍ നിന്നും സ്വയം പറിച്ചെടുക്കാനാണ് പ്രയാസം.......(നൃത്തം ... മുകുന്ദന്‍ )

ഒരു തൂവാലകൊണ്ട്‌ കവിളിലെ കണ്ണുനീര്‍ തുടയ്ക്കുന്നതു പോലെ ഒരു പൂവ് കൊണ്ട് മനസ്സിലെ ദുഃഖം തുടച്ചു മാറ്റാന്‍ കഴിയും.....(നൃത്തം ... മുകുന്ദന്‍ )

സ്വയം വായിക്കുവാന്‍ പ്രേരണ നല്‍കുന്ന വായനകള്‍ ആണ് മലയാളത്തില്‍ ഒരുകാലത്ത് നിറഞ്ഞു നിന്നത് എന്ന് കാണാം . ഇന്നു വായിപ്പിക്കാന്‍ ആരൊക്കെയോ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന എഴുത്തുകള്‍ ആണ് ആ സ്ഥാനം കൈയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നത് . എഴുത്ത് എങ്ങനെ വായനക്കാരില്‍ എത്തിക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന ചിന്തയില്‍ അവര്‍ തങ്ങളുടെ എഴുത്തുകളെ പല രീതിയില്‍ പ്രോമോട്ട് ചെയ്തു വിറ്റഴിക്കുക , നഷ്ടം നികത്തുക എന്ന ശൈലിയില്‍ മാത്രം നോക്കിക്കണ്ട്‌ മുന്നോട്ടു നില്‍ക്കുന്നു . ഒരുകാലത്ത് എഴുത്ത് ആത്മാവിഷ്കാരം ആയിരുന്നു എങ്കില്‍ ഇന്നത്‌ കാട്ടിക്കൂട്ടല്‍ ആയി നിലനില്‍ക്കുന്നത് ഈ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടാകാം .

ഇന്ന് വായിക്കാന്‍ എടുത്തത് എം മുകുന്ദന്‍ എഴുതിയ നൃത്തം എന്ന നോവല്‍ ആയിരുന്നു . മലയാളസാഹിത്യത്തില്‍ തന്റെ സ്ഥാനം മുകുന്ദന്‍ ഉറപ്പിച്ചു വച്ചത് എഴുത്തിലെ മായാജാലവും പരീക്ഷങ്ങണങ്ങളും കൊണ്ടുതന്നെയാണ് . ഓരോ എഴുത്തിലും ആ ഒരു വ്യത്യസ്തത നമുക്ക് അനുഭവിച്ചു അറിയാന്‍ കഴിയും . ഓരോ എഴുത്തുകാരനും തങ്ങളുടെ രചനയില്‍ മറ്റൊരു ഭൂമിക അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില വിഷയങ്ങള്‍ ഉണ്ട് . അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഭൂമിക വായനക്കാരന് എത്രത്തോളം ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയും എന്നത്. കാരണം വായനക്കാരില്‍ രണ്ടുതരം ആള്‍ക്കാര്‍ ഉണ്ടാകാം . ഒരു കൂട്ടര്‍ ആ ഭൂമിക അറിയുന്നവരോ അവിടെ വസിക്കുന്നവരോ ആകും മറ്റൊരു വിഭാഗം ഒരിക്കലും അതു കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ ആയിരിക്കുകയും ഇല്ല . ഈ രണ്ടു വിഭാഗത്തെയും ഒരുപോലെ ആ ഭൂമികയെ പരിചയപ്പെടുത്തണം എങ്കില്‍ ആ ഭൂമികയെപറ്റിയുള്ള ആഴത്തിലുള്ള അവഗാഹം എഴുത്തുകാരന് ഉണ്ടായിരിക്കണം . ഇന്നത്തെ പല എഴുത്തുകളും പരാജയപ്പെടുന്നത് അവിടെയാണ് . ഇന്ന് ആരും അതിനു മുതിരുന്നില്ല . ഗൂഗിളില്‍ പോയി വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കുക , സിനിമകളില്‍ നിന്നും കണ്ടു മനസ്സിലാക്കുക, ഭാവനയുടെ അതിഭാവുകത്വം നല്‍കുക  തുടങ്ങിയ എളുപ്പവഴികളില്‍ കൂടി അവര്‍ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചു സംതൃപ്തരാകും .

മലയാളത്തിലെ ആദ്യ സാങ്കേതികശാസ്ത്ര വിഷയത്തിലെ നോവല്‍ എന്ന വിശേഷണം മുകുന്ദന്റെ നൃത്തം പങ്കു വയ്ക്കുന്നു . ഇന്റര്‍നെറ്റ് എന്ന ലോകത്തെ ആസ്പദമാക്കി അതിനു മുന്‍പ് മലയാളത്തില്‍ ഒരു നോവല്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നത് തന്നെയാണ് ആ പരീക്ഷണത്തിന്റെ മേന്മയായും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് . ഒരുകാലത്ത് ഓരോ മനുഷ്യനും അവനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് ഒരൊറ്റ വിലാസത്തിലല്ലായിരുന്നു . പേരു മാത്രം സ്ഥിരമായിരിക്കുകയും പദവികളും വിലാസങ്ങളും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തു ജീവിതവഴിയില്‍ എപ്പോഴും . ഇന്റര്‍നെറ്റിന്റെ വരവോടുകൂടിയാണ് ഓരോ മനുഷ്യനും സ്വന്തമായി ഒരു വിലാസം ലഭിച്ചു തുടങ്ങിയത് . അവന്‍ ലോകത്തിന്റെ ഏതൊരു കോണില്‍ ആയാലും അവനെ ബന്ധപ്പെടാന്‍ ഒരൊറ്റ ഈ മെയില്‍ വിലാസം . അതില്‍ അവന്‍ എപ്പോഴും ലഭ്യമായിരുന്നു .

നൃത്തം എന്ന നോവല്‍ ഇതിവൃത്തമാക്കുന്നത് രണ്ടു വ്യക്തികള്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ആണ് . ലോകത്തെവിടെയോ ഇരിക്കുന്ന അഗ്നി എന്ന നൃത്തകനും ശ്രീധരന്‍ എന്ന വ്യക്തിയും തമ്മിലുള്ള കത്തിടപാടുകള്‍ . ഒരു വിധത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അഗ്നി എന്ന മലയാള വേരുകള്‍ ഉള്ള വ്യക്തി തന്റെ കഥ ശ്രീധരന്‍ എന്ന വ്യക്തിയോടു പറയുന്നതാണ് നോവല്‍ . അയാള്‍ എങ്ങനെ കേരളത്തില്‍ നിന്നും യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യത്ത് എത്തിച്ചേര്‍ന്നു എന്നും അവിടെ അയാള്‍ നൃത്തത്തിന്റെ ലോകത്ത് എന്തൊക്കെ ആയിത്തീര്‍ന്നു എന്നുമൊക്കെ അയാള്‍ തനിക്കറിയാത്ത ഒരു വിലാസത്തില്‍ ഒരാളോട് സംസാരിക്കുകയാണ് നോവലില്‍ . കേരളത്തിലെ ഉള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമത്തിന്റെ വിശേഷങ്ങളും സംസ്കാരവും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി അതു യൂറോപ്പിന്റെ സംസ്കാരത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചു , നൃത്തത്തിന്റെ, കലയുടെ യൂറോപ്പ്യന്‍ സംസ്കാരവും , കലയുടെ വിവിധ കാലങ്ങളും ചരിത്രങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു തരികയും ചെയ്യുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ആ ലോകത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരവും സാംസ്കാരികവും സാമൂഹികവുമായ ലോകത്തിന്റെ വളരെ വിശദമായ ഒരു ചിത്രവും നോവല്‍ വരച്ചിടുന്നു .

ഇതില്‍ വളരെ മനോഹരമായി പറയുന്ന മറ്റൊരു വിഷയം ആണ് ഇന്റര്‍നെറ്റിന്റെ കേരളത്തിലെ ആഗമനവും അതു പൊതു സമൂഹത്തില്‍ വരുത്തിയ മാറ്റവും . നെറ്റിന്റെ തുടക്കകാലത്തിന്റെ അരിഷ്ടതകള്‍ , ദുര്‍വിനിയോഗങ്ങള്‍ എന്നിവ വളരെ നന്നായി തന്നെ നോവല്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട് . കുട്ടികളെ പോണ്‍  ലോകത്തേക്ക് നയിക്കുന്ന കഫേകള്‍ , അതുമൂലം സമ്പന്നരായവര്‍ , നെറ്റിനെ കുറിച്ച് കേവലമായ അറിവ് പോലും ഇല്ലാത്ത സമൂഹം , നെറ്റിന്‍റെ ലഭ്യതയും അതിന്റെ പരിമിതികളും വിഷമതകളും , കമ്പ്യൂട്ടറും ഫ്ലോപ്പിയും നീലവെളിച്ചം നിറഞ്ഞ സ്ക്രീന്‍ കാഴ്ചകളും ഒക്കെ ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് തികച്ചും അത്ഭുതം നല്‍കുന്ന വസ്തുതകള്‍ ആകും . നെറ്റ് ലഭിക്കാതെ പോകുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ശ്രീധരന്‍ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസിക ക്ലേശങ്ങള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ന് ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ തലമുറ അനുഭവിക്കുന്ന അന്തസംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ എത്ര അര്‍ത്ഥവത്തായി അതിന്റെ മൂലരൂപത്തെ മുകുന്ദന്‍ എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന സന്തോഷം ചെറുതല്ല.

വായനയ്ക്ക് വളരെ നല്ലൊരു നോവല്‍ ആണ് എന്ന സന്തോഷം പങ്കു വച്ചുകൊണ്ട് ആശംസകളോടെ ബി. ജി . എന്‍ വര്‍ക്കല  

Saturday, April 15, 2017

സൈബര്‍ ചിലന്തി................ വിജയന്‍ പാറയില്‍


സൈബര്‍ ചിലന്തി (കഥകള്‍)

വിജയന്‍ പാറയില്‍

പ്രവാസി ബുക്സ്

വില 60 രൂപ



സാഹിത്യത്തിലെ പ്രധാന പ്രശ്നമായി ഇന്ന് നിലനില്‍ക്കുന്നത് കഥയില്ലായ്മയാണ് . കഥകള്‍ പറയാന്‍ പുതിയ സങ്കേതങ്ങള്‍ ലഭ്യമല്ലാത്തോരവസ്ഥയിലാണ് എഴുത്തുകാര്‍ . അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവര്‍ പഴയ സങ്കേതങ്ങളെ പൊടിതട്ടിയെടുത്തു പ്രയോഗിക്കുകയോ, അനുകരിക്കുകയൊ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നു . എന്തുകൊണ്ടാണ് സാഹിത്യത്തില്‍ വിപ്ലവം വരാത്തത് എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ആരാണ് അതിനു മിനക്കെടുക എന്നൊരു ഉപചോദ്യം കൂടിയുയര്‍ന്നുവരും . കൂടുതല്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ വായിക്കുക , ഒരുപാടുപേരിലെത്തുക തുടങ്ങിയ ആകാംഷാഭരിതമായ നിലനില്‍പ്പിന്റെ വൈഷമതകള്‍ പേറി നില്‍ക്കുകയാണ് ഓരോ എഴുത്തുകാരനും .

വിജയന്‍ പാറയില്‍ എഴുതിയ സൈബര്‍ ചിലന്തി എന്ന കഥാസമാഹാരം ആണ് ഇന്നു ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് . പ്രവാസിയായ വിജയന്‍റെ ആദ്യ കഥാസമാഹാരം ആണ് സൈബര്‍ ചിലന്തി. ഫെയിത്ത് ബുക്സ് ഇന്റര്‍നാഷണലിന്റെ ബ്രാന്‍ഡില്‍ പ്രവാസി ബുക്സ് ഇറക്കിയ ഈ പുസ്തകത്തില്‍ പതിനഞ്ചു കഥകള്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു . രചനാപരമായ സവിശേഷതകള്‍ അധികമവകാശപ്പെടാനില്ലയെങ്കിലും എഴുത്തില്‍ വളരെ നല്ലൊരു താളവും ലയവും വിന്യസിക്കാന്‍ വിജയന്‍ ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നൂ എന്നത് വളരെ സന്തോഷകരമായ ഒരു വസ്തുതയാണ് . ഓരോ കഥയും ഓരോ ജീവിതമാണ് . ഓരോ ജീവിതവും നമ്മുടെ പരിസരങ്ങള്‍ ആണ് . ഓരോ പരിസരങ്ങളും നമ്മുടെ കാലികതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു . പ്രവാസത്തിലിരുന്നു എഴുതുന്നവരെല്ലാം നാടിന്റെ ഗൃഹാതുരതയെ ബലാല്ഭോഗം ചെയ്യുന്നു എന്ന പരാതി വിജയന്‍റെ എഴുത്തുകളില്‍ ദര്‍ശിക്കാന്‍ കഴിയില്ല . ഒരു പ്രവാസി നാട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ചില മധുരവും പുളിയും നിറഞ്ഞ ഓര്‍മ്മപ്പൂവുകള്‍ വെറുതെ എടുത്തു വാസനിച്ചു പോകുക എന്നതാണ് വായനക്കാരന്റെ ധര്‍മ്മം ഇതില്‍ . ഒരുകാലത്ത് നാട്ടിലെ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പുകാരില്‍ ഒരാള്‍ ആകുന്നവന്‍ പ്രവാസത്തിന്റെ ഭാരവും പേറി അപരിചിതനായി നില്‍ക്കേണ്ടി വരുന്ന നിമിഷങ്ങളെ വിജയന്‍ കോറിയിടുമ്പോള്‍ അതില്‍ അതിശയോക്തി ഒട്ടുംതന്നെയുണ്ടാകുകയില്ല. പ്രവാസിയെ നാട്ടുകാര്‍ , പരിചയക്കാര്‍ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിന്റെ വളരെ വലിയ ഉദാഹരണം ആണ് ലോനപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ . ഗ്രാമോത്സവം എന്ന കഥയിലെ ഈ കഥാപാത്രത്തിലൂടെ വിജയന്‍ ഒട്ടു മിക്ക പ്രവാസികളുടെയും ഒരു അവസ്ഥയെ മനോഹരമാക്കി പറഞ്ഞു തരുന്നു . അതുപോലെ അവശേഷിച്ച കമ്മല്‍ എന്ന കഥയിലെ അതിശയോക്തികളില്‍ നിര്‍ത്തുന്ന വഴിയോരകച്ചവടക്കാരി പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കമ്മല്‍, അവളെ തെരുവിന്റെ മക്കള്‍ കടിച്ചുകീറിക്കൊല്ലും എന്ന ദൃശ്യം (അത്തരമൊരു വിധി എല്ലാ നടവഴിക്കച്ചവടക്കാരികളിലും നാം മുന്നേ തന്നെ ഗണിച്ചുവച്ചിരിക്കുകയാണ് എന്നൊരു ചിന്തയുയരുന്നുണ്ട് വായനയില്‍ ) കാണിക്കാന്‍ മാത്രം അവള്‍ വളരെ ആശിച്ചു വാങ്ങിയ കമ്മല്‍ അശ്രദ്ധയോടെ നായകന് നല്‍കിയതായി പറഞ്ഞു . കഥയെ മുന്നോട്ടു നയിക്കാന്‍ ഒരു തന്തുവായി മാത്രമാണ് അങ്ങനെ ഒരു സാഹസം കഥാകാരന്‍ ഉപയോഗിച്ചതെന്ന് തോന്നുന്നു . പൊതുവേ ഇതിലെ കഥകളില്‍ കണ്ടൊരു ദൃശ്യം എല്ലാ ഭാര്യമാരും ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാരില്‍ അരോചകം സൃഷ്ടിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളായി നില്ക്കുന്നവര്‍ ആണെന്നതാണ് . മായക്കേശവന്‍ എന്ന കഥ ശരിക്കും കഥയില്ലായ്മയില്‍ നിന്നും വന്നൊരു കഥയാണ് . അതിനെ കഥയാക്കിവരുമ്പോള്‍ ഒരുപാട് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ട് കഥാകാരന്‍ . കുറെയേറെ ആശയങ്ങളും പഴയ എഴുത്തുകാരുടെ നര്‍മ്മ , ലളിത ശൈലിയും നല്‍കുന്ന ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങള്‍ വിജയന്‍ എന്ന എഴുത്തുകാരനില്‍ നിന്നും പ്രതീക്ഷകള്‍ നല്‍കുന്ന വായനകള്‍ക്കുള്ള സാധ്യത തുറന്നു തരുന്നുണ്ട് . കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കുകയും പിശുക്ക് മാറ്റി നിര്‍ത്തി വായനയുടെ ആകാശത്തില്‍ പരിമിതികള്‍ മാറ്റിവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും വിജയന്‍റെ  എഴുത്തുകള്‍ കൂടുതല്‍ മികവായതായി മാറുന്നതും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നതുമാകും എന്നൊരു ശുഭപ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നു . ആശംസകള്‍ ..... ബി. ജി . എന്‍ വര്‍ക്കല