Tuesday, November 21, 2017

പന്തമാകുകിനി.

തിരയുന്ന പാതകളൊന്നും തന്നെ
ഒടുവിലെ തീച്ചൂടിലേക്കല്ലെയെങ്കിൽ
തിരയാതെ നിങ്ങളിനിയവയെയൊട്ടും
സ്വയം തീയായെരിഞ്ഞാടുകിന്നിമിഷം 
  .........ബി.ജി.എൻ

മോണ്‍ അമോര്‍ എന്ന് നിലവിളിക്കുന്ന രാജ്യം ........ ഹരിത നീലിമ

മോണ്‍ അമോര്‍ എന്ന് നിലവിളിക്കുന്ന രാജ്യം (കവിതകള്‍)
ഹരിത നീലിമ
ലിപി പബ്ലിക്കേഷന്‍സ്
വില: 85 രൂപ

           കവിതകള്‍ എപ്പോഴും സംവദിക്കുക വികാരങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് . ഈ വികാരങ്ങള്‍ മനുഷ്യസ്വഭാവം അനുസരിച്ച് വേറിട്ട്‌ നില്‍ക്കുന്നു . എല്ലാ ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ വികാരങ്ങളെ അത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. വായനക്കാരന് ഇഷ്ടാനുസരണം തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്ന വിധത്തില്‍ അതിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകള്‍ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ ആണ് എഴുത്തുകാരന്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് . അത് തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും ആസ്വാദനത്തിലും നീതി പുലര്‍ത്താനും സഹായിക്കുന്നുണ്ട് .

      എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് എഴുത്തുകാരന്‍ പറയേണ്ടത് എന്നത് എഴുത്തുകാരന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആണ് . ഇന്നേറെ നാം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നതും ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിലാണെന്നത് ഓര്‍ക്കേണ്ടത് തന്നെ. എന്തുകൊണ്ടാകും എഴുത്തുകാരന്‍ സ്വയം ഒരു മുറിക്കുള്ളില്‍ തന്നെ തളച്ചിടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്തത്? തീര്‍ച്ചയായും എഴുത്തിന്റെ ആകാശം പരിധികള്‍ക്കുള്ളില്‍ നില്‍ക്കുന്നില്ല എന്നുതന്നെയാകും മിക്കവാറും ഉത്തരം . ചിലര്‍ ഇതിനു ഘടകവിരുദ്ധമായി ഒരു മുറിക്കുള്ളില്‍ തന്നെ ഒതുങ്ങിക്കൂടുക ഇതിനു മറുപുറം ആണല്ലോ .
         
         “മോണ്‍ അമോര്‍ എന്ന് നിലവിളിക്കുന്ന രാജ്യം എന്ന കവിത സമാഹാരത്തിലൂടെ ഹരിത നീലിമ എന്ന യുവ എഴുത്തുകാരി വായനക്കാരോട് പങ്കുവയ്ക്കുന്നത് തന്റെ അറുപത്തിനാല് പ്രണയകവിതകള്‍ ആണ് . പ്രണയത്തിന്റെ ഉന്മത്തതയില്‍ ജീവിതത്തെ കുടഞ്ഞിടുമ്പോള്‍ അവയില്‍ നിയതമായ ഒരു ശൈലിയും നിയമങ്ങളും തടസ്സമാകുന്നില്ല കവിക്ക്‌ . പ്രണയത്തിന്റെ അഗാധമായ ചുഴിയില്‍ വീണ 'നീയും ഞാനും' മാത്രം നിറഞ്ഞ ലോകം . അവിടെ കാലമോ സമയമോ പ്രകൃതിയോ ഇല്ല . നിറഞ്ഞ ഉന്മാദം മാത്രം .
          
         പ്രണയത്തിനെ കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള്‍ കാല്പനികതയുടെ അതിഭാവുകത്വത്തില്‍ വീഴുന്ന കവികള്‍ ഉണ്ട് . വരകളും വര്‍ണ്ണങ്ങളും കൊണ്ട് അതിനെ അലങ്കരിച്ചു അവര്‍ ഒരു പ്രത്യേകലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയും അതില്‍ വിരാജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു . പക്ഷെ ഹരിത നീലിമ പ്രണയത്തില്‍ നിറങ്ങള്‍ അല്ല ചേര്‍ക്കുന്നത് പകരം ഭാവനയുടെ അമേയമായ പരിമിതികളെ അഭംഗുരം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയാണ് . പ്രണയത്തിനിടയിലേക്ക് മറ്റൊന്നും തന്നെ കടന്നുവരാതിരിക്കുന്ന വിധം ഭദ്രമായി അടച്ചുറപ്പുള്ള ഒരു ലോകം കവി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നു .
"അത്രമേലാഴത്തിലേക്കാഴ്ന്നു
പോയിട്ടെന്നോ ഒറ്റയ്ക്കായൊരാള്‍
അത്രതന്നെ ഒറ്റയ്ക്കായൊരുവനെ
വെറുതെ കൂടെ കൂട്ടുന്ന "(രണ്ടുപേര്‍ ) ഒരു പ്രക്രിയയാണത്. "അവര്‍ മറ്റാര്‍ക്കും മനസ്സിലാവാത്ത
റോളര്‍ കോസ്റ്ററുകളില്‍ കയറി
ഒന്നിച്ചു താഴേക്കു കുതിച്ചു വീഴുകയാണ് ."
അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്  "കരളു കൊത്തിപ്പറിക്കുവാനെന്തിനീ
കഴുകനെ നമ്മള്‍ ബാക്കി വയ്ക്കുന്നു "(മരണമില്ലാത്ത മരണമാകുന്നു നീ ) എന്നു പ്രണയിനി വിലപിക്കുന്നതും .പ്രണയവും മഴയും ഒരുപോലെ നനുത്ത ഒരു വികാരം ആണ് . "നാല്പതാം നമ്പര്‍ മഴ പോലെ അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവര്‍ നനഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു." "തളര്‍ന്നു വീഴുംവരെ തെരുവില്‍ നൃത്തം ചെയ്യാന്‍ കൊതിക്കുന്നു ". "പരസ്പരം ഇഴഞ്ഞു കയറുന്ന കടലാമകളാകുന്നു". "സ്നേഹിച്ചു സ്നേഹിച്ചു സൂചിത്തുമ്പിലും ഒന്നിച്ചു തലചായ്ക്കുന്നു . പ്രണയത്തിന്റെ ഉത്തുംഗതയില്‍ കയറുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു നിന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും ചുംബിക്കുകയും ചെയ്താണ് ഞാന്‍ ഇത്രയെറെ ഞാന്‍ ആയതു " (സ്നേഹത്തിന്റെ വിശുദ്ധ പുസ്തകം )

       പ്രണയം അക്ഷരങ്ങളില്‍ കുറിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ മലയാളിക്ക് പരിചിതമായി വരുന്ന പുതിയ കാല എഴുത്തിന്റെ പാഴ്ചാത്യ ചുവയില്‍ ഹരിത തന്റെ അക്ഷരങ്ങളെ എഴുതി നിറയ്ക്കുകയാണ് . ഇവിടെ കവിക്ക് താളവും വൃത്തവും ചമയങ്ങളും വിഷയമേയല്ല . പ്രണയം അത്രമേല്‍ വികാരോജ്ജ്വലം ആകുന്നു . ഇടയിലെപ്പോഴോ മുലകളില്ലാത്ത പെണ്ണ് പെണ്ണേയല്ല എന്ന താത്വിക ചലനങ്ങളിലേക്കും മരിച്ചു പോയ അമ്മമാരെ ഞങ്ങളുടെ മരിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ താരാട്ട് പാടിയുറക്കുക എന്നുമൊക്കെയുള്ള പെണ്‍നിലവിളികളുടെ അടക്കാത്ത വേദനയും , ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയും ആത്മനൊമ്പരങ്ങളുടെയും നേര്‍ത്ത വിങ്ങലുകളും  കവിതകള്‍ ആകുന്നുണ്ട് എങ്കിലും പ്രണയം ആത്യന്തികമായ ഒരു തിരശ്ശീല ആകുകയും തന്റെ തന്നെ മനസ്സിനെ അടക്കി നിര്‍ത്താനും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാനും ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശ്രമങ്ങള്‍ വായനക്കാരന്‍ വായിച്ചെടുക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് ഒരുപക്ഷെ വായനയിലെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആയി വിലയിരുത്തപ്പെട്ടേക്കാം.

        കവിതകളുടെ ഈ മൂന്നാം പുസ്തകത്തിന്‌ പ്രണയത്തിന്റെ വര്‍ണ്ണം ചാര്‍ത്തി വായനക്കാര്‍ക്ക് നല്‍കി കവി പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ വായനക്കാരന്‍ കുറച്ചുകൂടി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട് . കവിതയുടെ അസ്വാരസ്യം നിലനിര്‍ത്തുന്ന ബിംബവത്കരണങ്ങള്‍ മാത്രം കൊണ്ടുള്ള രചനാരീതി പൊതുവേ എല്ലാത്തരം വായനക്കാരിലും സ്വീകാര്യത സൃഷ്ടിക്കില്ല എന്നതിനാല്‍ തന്നെ കവിതയിലെ കാവ്യരസതന്ത്രങ്ങളില്‍ കവി കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് നന്നാകും . ഒപ്പം പ്രണയത്തിനപ്പുറം ജീവിതവും പ്രകൃതിയും കൂടി ഇഴകലരുകയാണെങ്കില്‍ കവിതകള്‍ ഒരൊറ്റ ഫ്രെയിമില്‍ ഒതുങ്ങാതെ വിശാലമായ ഒരാകാശം തന്നെ നല്‍കും എന്ന ശുഭപ്രതീക്ഷയോടെ  ബി.ജി.എന്‍ വര്‍ക്കല


Monday, November 20, 2017

പാഠപുസ്തകം പറഞ്ഞു തരാത്തത്.

വീനസിന്റെ മഞ്ഞുമലകളിലൊന്നിൽ
മുന്തിരിനിറം പൊട്ടുകുത്തപ്പെടുമ്പോൾ
അടുക്കുവാനാകാതകലം കാക്കുന്ന
ഏകമുഖരുദ്രാക്ഷങ്ങൾ പരസ്പരം
നോക്കാനാകാതെ മിഴി താഴ്ത്തുമ്പോൾ
വായനയിലെ സാരസ്യമോർത്തവൻ -
തൻ സൂര്യനയനങ്ങൾ വിടർന്നുലയുന്നു.

താഴ് വര തേടിയലയുന്ന നീർബിന്ദു
കാലിടറി വീഴുന്ന ഗർത്തങ്ങളിൽ നിന്നും
വിപിനത്തിനിടനാഴി ആരംഭിച്ചൊടുവിൽ
ഉറവ തേടിയിരുളിൽ മറയുമ്പോൾ
ശലഭച്ചിറകുകൾ മെല്ലെയടയുന്നു
നേർത്തൊരരുവിയായി പ്രണയം
താമരഗന്ധം പൊഴിച്ചു തുടങ്ങുന്നു.
.... ബി.ജി.എൻ വർക്കല ....

H2O ............ സലിം അയ്യനത്ത്

H2O (കഥാസമാഹാരം)
സലിം അയ്യനേത്ത്
ലോഗോസ്
വില :75 രൂപ

ഓരോ വായനയും ഓരോ അനുഭവങ്ങള്‍ ആണ് . ഓരോ ലോകം വായനക്കാരന് ലഭ്യമാക്കുന്ന മായാജാലം ആണ് കഥകളുടെ പ്രപഞ്ചം ഒരുക്കുന്നതു . അതിനു കഴിവും എഴുത്തിന്റെ രസതന്ത്രവും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ആധുനിക മലയാള സാഹിത്യത്തില്‍ കഥകള്‍ക്ക് പുതിയ പല മാനങ്ങളും വന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . പുതിയ ചെറുപ്പക്കാരുടെ കഥകളുടെ രീതികള്‍ പഴയ മാനറിസങ്ങളെ പാടെ അവഗണിക്കുകയോ അവയെ അപനിര്‍മ്മിക്കുകയോ ചെയ്തിരിക്കുന്നു . ഭാഷയിലെ ശൈലികള്‍ പലപ്പോഴും ജനകീയമായി നില്‍ക്കവേ തന്നെ വിഷയങ്ങള്‍ , ആശയങ്ങള്‍ എന്നിവ വളരെ ആഴത്തില്‍ പതിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന വിധത്തില്‍ അത് രൂപപ്പെട്ടു വരുന്നു . വായിച്ചു ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്ക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ ആ കഥ വിജയിക്കുന്നു എന്ന വാക്യം ഓര്‍മ്മയില്‍ വരുത്തുന്നു പല വായനകളും . പെണ്ണെഴുത്തും ആണെഴുത്തും മാറി ഒരു നേര്‍വരയില്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്നു . എഴുത്ത് പേര് കൊണ്ട് മാത്രം അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന കാലം മാറുകയും വിഷയവും രീതികളും കൊണ്ട് ഓര്‍ക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നായി വകഭേദം വരുന്നു . പുതിയതും പഴയതുമായ എഴുത്തുകളെ അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഭാഷയിലെ അത്ഭുതകരമായ രൂപപരിണാമങ്ങളെ വായനക്കാരന് ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയുന്നു .
ലോഗോസ് പുറത്തിറക്കിയ പ്രവാസിയായ യുവ എഴുത്തുകാരന്‍ സലിം അയ്യനത്തിന്റെ H2O  എന്ന കഥാസമാഹാരം ഒന്‍പതു കഥകള്‍ അടങ്ങിയതാണ് . കേരളകൌമുദി നടത്തിയ കഥ മത്സരത്തില്‍ ഒന്നാം സമ്മാനം നേടിയ ശീര്‍ഷക കഥയടക്കം ഒന്‍പതു കഥകള്‍ ആണ് സലിം ഇതില്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. പ്രവാസത്തില്‍ ഇരിക്കുന്ന എഴുത്തുകാരില്‍ സംഭവിച്ചിരുന്ന വളരെ വലിയ ഒരു പോരായ്മയെ പാടെ ഒഴിവാക്കാന്‍ ഈ കഥകളില്‍ സലിം അയ്യനത്തിനു കഴിഞ്ഞു എന്നത് സന്തോഷം നല്‍കുന്ന ഒരു വസ്തുതയാണ് . സാധാരണ, നാടിന്റെ ഓര്‍മ്മകളും പരിസരവും എഴുതി ഓര്‍മ്മകളില്‍ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടുന്ന എഴുത്തുകാര്‍ നിറഞ്ഞ പ്രവാസത്തില്‍ നിന്നും അടുത്തിടെയായി വരുന്ന ഒരു പ്രധാന മാറ്റം ആണ് പ്രവാസത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നവര്‍ ആ പരിസരങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്താന്‍ തുടങ്ങുകയും നാട്ടിലുള്ളവര്‍ പ്രവാസികളെ കുറിച്ച് കഥകള്‍ എഴുതാന്‍ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു എന്നത് .

ജലം മനുഷ്യന്‍ അടുത്ത നൂറ്റാണ്ടില്‍ യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന ഒരു പ്രധാനകാരണം ആകും എന്ന പരിഭ്രാന്തി മനുഷ്യകുലത്തില്‍ വന്നു തുടങ്ങിയിട്ട് അധിക കാലമായിട്ടില്ല . ഈ വിഷയത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ലേഖനങ്ങളും ഡോക്യുമെന്റ്രികളും ചെറുസിനിമകളും രംഗത്ത് വന്നു തുടങ്ങിയിട്ടുമുണ്ട്. H2O പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതും ആ വിഷയം തന്നെയാണ്. ഒരു സ്കൂള്‍ കുട്ടിയുടെ, ജലചൂക്ഷണത്തിനോടുള്ള സമരവും പ്രവര്‍ത്തികളും ആണ് കഥയില്‍ പ്രമേയം ആക്കിയിരിക്കുന്നത് . ദുബായ് പോലുള്ള അറേബ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ കടല്‍ ജലം ശുദ്ധീകരിച്ചു ആണ് ദൈനംദിനകാര്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത് . ജലത്തിന്റെ ഉപയോഗത്തെക്കുറിച്ച് ദുബായ് എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ എത്തുന്നവര്‍ക്ക് ഇരുവശവും ഉള്ള അനവധി ബോധവല്‍ക്കരണ പോസ്ടറുകളില്‍ കൂടി ഗവന്മേന്റ് അതിനാല്‍ തന്നെ അറിവും അപേക്ഷയും നല്‍കുന്നുമുണ്ട് . സ്കൂളില്‍ പുതിയതായ വന്ന സാറിന്റെ വാക്കുകളില്‍ നിന്നും ഊര്‍ജ്ജം നേടുന്ന കുട്ടി വീട്ടിലും സ്കൂളിലും വെള്ളത്തിന്റെ ദുരുപയോഗങ്ങള്‍ തടയാന്‍ വേണ്ടി വളരെ കഠിനവും കര്‍ശനവുമായ പ്രതിരോധങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നതും സ്കൂള്‍ അധികൃതരുടെ തന്നെ കണ്ണില്‍ കരടാവുകയും ചെയ്യുന്നതും ഒടുവില്‍ ഒരു ദിവസം കുട്ടിയെ കാണാതെ വരുകയും തിരഞ്ഞു ചെല്ലുമ്പോള്‍ ബാത്റൂമില്‍ പൈപ്പ് പൊട്ടിയത് ഷാള്‍ ഉപയോഗിച്ച് ബ്ലോക്ക് ചെയ്യുമ്പോള്‍ തെന്നി വീണു ബോധരഹിതയായി കിടക്കുന്നതും ആണ് കഥാതന്തു. കുറച്ചൊക്കെ അസ്വഭാവികതകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും കൂട്ടത്തില്‍ മികച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കഥ ഇത് തന്നെയാണ് എന്ന് കാണാം. പിന്നീടുള്ള കഥകള്‍ എല്ലാം തന്നെ എഴുത്തുകാരന്‍ എഴുത്തില്‍ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങള്‍ ആയി വായിക്കപ്പെടുന്നു . യുദ്ധവും പലായനവും സമാധാനവും ഒക്കെ അടങ്ങിയ പാലസ്തീന്‍ ജനതയോടുള്ള ആഭിമുഖ്യവും ആശങ്കകളും പങ്കുവയ്ക്കുന്ന അനര്‍ട്ടാഗ്രാമോയും വിഷയത്തോട് നീതിപുലര്‍ത്താന്‍ കഴിയാതെ പോയ അവതരണത്തിലൂടെ ശിലാലിഖിതവും മുഴച്ചു നിന്ന വായനയായിരുന്നു. കാറ്റ് പ്രണയിച്ച ലിഫ്റ്റ്‌ ഒരു വ്യത്യസ്തത അവകാശപ്പെടാന്‍ കഴിയുന്ന കഥയായിരുന്നു . സാങ്കേതികമായി കുറേക്കൂടി മുന്നോട്ട് വരേണ്ടിയിരിക്കുന്ന എഴുത്തുകള്‍ ആണ് എങ്കിലും ഭാവിയുടെ എഴുത്ത് മേഖലയില്‍ ഒരുപക്ഷെ നല്ല എഴുത്തുകള്‍ നല്‍കാന്‍ കഴിയുന്ന ആശയങ്ങളുള്ള എഴുത്തുകാരന്‍ ആണ് സലിം എന്നത് വായന നല്‍കുന്ന ശുഭപ്രതീക്ഷയാണ് . വായനകള്‍ കൊണ്ട് മാത്രമേ നമുക്ക് എഴുത്ത് കൂടുതല്‍ മനോഹരമാക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്നത് വളരെ വിശാലമായ ഒരു തലത്തില്‍ നിന്നും നോക്കിക്കാണേണ്ട ഒരു സംഗതി ആണ് എഴുത്തുകാര്‍ എന്ന ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍ പുതിയകാല എഴുത്തുകാരില്‍ ആരോപിക്കപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് എന്നതിന് ഉദാഹരണം ആയി ഈ വായനകളെ മനസ്സിലാക്കാം. ഒറ്റ വായനയ്ക്ക് ഉതകുന്ന ഈ ഒന്‍പതു കഥകള്‍ സലിം അയ്യനത്തിന്റെ നാലാമത്തെ പുസ്തകം ആണ്. ഡിബോറ ,തുന്നപ്പക്ഷിയുടെ വീട് എന്നീ കഥാ സമാഹാരങ്ങളും , നിലാവിലേക്ക് തുറന്ന കണ്ണുകള്‍ എന്ന കവിത സമാഹാരവും സലിമിന്റെതായി പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട് . ആശംസകളോടെ ബി.ജി.എന്‍ വര്‍ക്കല  

ചോദ്യം


കണ്ണൻചിരട്ടയിൽ
മണ്ണപ്പം ചുട്ടു നാം
അന്നു കളിച്ചൊരു
കഥയതു ചൊല്ലവേ
പൊന്നുണ്ണിയേവം
കേൾക്കുന്നുവല്ലോ
എന്താണ് ഗ്രാന്റ്മാ,യീ ചിരട്ട!
... ബി.ജി.എൻ വർക്കല

Saturday, November 18, 2017

എന്റെ ലോകം ................അയ്യപ്പന്‍ അടൂര്‍



എന്റെ ലോകം (കവിതകള്‍ )
അയ്യപ്പന്‍ അടൂര്‍
ലിപി പബ്ലിക്കേഷന്‍സ്
വില : 10 ദിര്‍ഹം

കവിതകള്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴികള്‍ പലപ്പോഴും വായനക്കാരുടെ ഭാവനയുടെ ലോകത്ത് നിന്നും വളരെ വളരെ ദൂരെയായിരിക്കും . ചിലപ്പോള്‍ അത് വായനക്കരനൊപ്പം ആകാം മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ വായനക്കാരന്‍ വഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന പാഴ് വസ്തുവും ആകാം . എന്തുകൊണ്ടാണ് കവിതകള്‍ ഒരേപോലെ വായനക്കാരന് ഹൃദിസ്ഥമാക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോകുന്നത് എന്നത് എഴുത്തുകാരനില്‍ നിക്ഷിപ്തമായ ഒരു വസ്തുതയാണ് . ദുരൂഹമായ വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടു തനിക്കു പറയാനുള്ളത് പറയുന്ന കവിയില്‍ നിന്നും ഒരു സാധാരണ വായനക്കാരന് ഒന്നും തന്നെ ലഭിക്കുന്നില്ല . അവന്‍ നിസ്സഹായനായി നില്‍ക്കുകമാത്രമേ കരണീയമാകുന്നുള്ളൂ അവിടെ . ചില ബുദ്ധിമാന്മാരായ കവികള്‍ വായനക്കാരെ വട്ടം ചുറ്റിക്കും . കിഴക്കോട്ടു പോകുകയാണെങ്കില്‍ അവന്‍ വായനക്കാരനെ കൊണ്ട് അത് തെക്കോട്ട്‌ ആണെന്ന് വായിപ്പിക്കും . ഒരേ കവിതയെ ഒന്നിലധികം വായനകളില്‍ ഒന്നിലധികം അര്‍ഥങ്ങള്‍ നല്കാനാവുക എന്നൊരു കയ്യടക്കം അവന്‍ അതില്‍ ഉടച്ചു ചേര്‍ക്കും . ചിലരാകട്ടെ പറയാനുള്ളത് നേരെ പറയുക കളം വിടുക എന്ന രീതിക്കാരാണ് . വായനക്കാരന്റെ ബുദ്ധിയെ പരീക്ഷിക്കാന്‍ അവന്‍ ഒരുക്കമല്ല . ലളിതമാകണം , ദഹിക്കണം എന്നതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നും അവന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല നല്‍കാനും സ്വീകരിക്കാനും .
കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ എഴുതുമ്പോള്‍ അതില്‍ കവിതയുടെ വസന്തം വിടരുന്നത് കാണാന്‍ കഴിയുന്നത്‌ ഒരുപക്ഷെ എഴുതി തെളിഞ്ഞവര്‍ പോലും തങ്ങളെ നവീകരിക്കാനോ , മാറ്റങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനോ തയ്യാറാകാത്ത ഒരു ഇടത്ത് നിന്നാകണം . കഴിഞ്ഞ സ്കൂള്‍ കലോത്സവങ്ങളില്‍ നിന്നും മറ്റും കുറച്ചധികം കുട്ടികള്‍ അവരുടെ പ്രതിഭ കൊണ്ട് ഉയര്‍ന്നു വരുന്നത് മലയാളം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയുണ്ടായി . ഇതൊരു ഒഴുക്കാണ് . അവരെ കണ്ടെത്തി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും അവര്‍ക്ക് വേണ്ട സഹായങ്ങള്‍ നല്‍കാനും മുന്‍ നിരയിലോ മധ്യനിരയിലോ എന്തിനു പിന്നിരയില്‍ ഉള്ളവര്‍ പോലും തയ്യാറാകുന്നതായി കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് ഖേദകരമായ് ഒരു വസ്തുതയാണ് . ഈ ചുറ്റുപാടില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് “അയ്യപ്പന്‍ അടൂര്‍” എന്ന മേധജ് കൃഷ്ണ യുടെ “എന്റെ ലോകം” എന്ന കവിത വായിക്കാന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് . സെറിബ്രല്‍ പള്‍സി  എന്ന രോഗാവസ്ഥയില്‍ ഉള്ള ഈ എട്ടാം ക്ലാസ്സുകാരന്റെ രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകം ആണ് എന്‍റെ ലോകം എന്ന് കാണുന്നു . ഇരുപത്തിരണ്ടു ചെറിയ കവിതകള്‍ നിറഞ്ഞ ഈ പുസ്തകം തീര്‍ച്ചയായും ഒരു കുട്ടിയുടെ മനസ്സില്‍ നിന്നും കവിത വിരിയുമ്പോള്‍ അതെത്ര മനോഹരമായി തീരുന്നു എന്ന കാഴ്ച വായനക്കാരന് നല്‍കുന്നു .
ലോകം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് ഓരോ വ്യക്തിയും പതിപ്പിക്കുന്ന മുദ്രകളില്‍ നിന്നാണു. ക്ലിന്റ് എന്ന കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ ചിത്രകല വാസന നാം അറിയുന്നതുമാണല്ലോ. ഹസീന എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കവിതകള്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതും മറ്റൊന്നല്ല . ഇവിടെ അയ്യപ്പന്‍ തന്റെ കവിതകളില്‍ പ്രമേയമാക്കിയിരിക്കുന്നത് ഭൂരിഭാഗവും പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ഇഴയടുപ്പവും പ്രകൃതിയോടു മനുഷ്യന്‍ കാണിക്കുന്ന ക്രൂരതകളോടുള്ള കറയറ്റ പ്രതിഷേധങ്ങളും തന്നെയാണ് . കുടുംബം പ്രകൃതി ചുറ്റുപാടുകള്‍ ഒക്കെയും കുട്ടികളില്‍ കവിതയുടെ തന്തുക്കള്‍ ആയി വിരിയുമ്പോള്‍ അയ്യപ്പന്‍ ഒരു പടികൂടി കടന്നു പ്രണയവും വിഷയമാക്കിയത് ഒരു രസമുള്ള വായനയായി തോന്നിയില്ല എന്നത് മറച്ചു വയ്ക്കുന്നില്ല . കുട്ടികളില്‍ വിടരേണ്ട ഭാവനകള്‍ എങ്കിലും പാരിസ്ഥികവും മാനുഷികവും ആയ വിഷയങ്ങള്‍ ആയിരിക്കേണ്ടതുണ്ട് എങ്കിലും ഒരു എഴുത്തുകാരന്‍ എന്ത് എഴുതണം എന്ന് വായനക്കാരന് നിര്‍ബന്ധം പിടിക്കുക വയ്യ എന്നതിനാല്‍ ആ ഒരു പോരായ്മയായി തോന്നിയത് പരാമര്‍ശിച്ചു കടന്നു പോകുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു .
ഇന്നത്തെ ബാല്യത്തിനു അജ്ഞാതമായ വെള്ളക്ക വണ്ടികള്‍ ഉരുളട്ടെ എന്ന കവിയുടെ ആഗ്രഹം നെല്‍വയലുകളുടെ പച്ചപ്പിനെ മോഹിക്കുന്ന മനസ്സ് ഒക്കെ പ്രകൃതിയോടുള്ള ഇഴ ചേരുന്ന ഒരു ജീവന സങ്കല്‍പ്പമാണ് . ആധുനിക മനുഷ്യന്‍ കൈവെള്ളയിലെ സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണില്‍ മരിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു എന്ന കവിയുടെ വിഷാദം മറച്ചു വയ്ക്കുന്നില്ല ന്യൂജെന്‍ എന്ന കവിതയിലൂടെ . ചിലപ്പോള്‍ താത്വികമായ ഒരു തലം ചിലപ്പോള്‍ കാല്പനികമായ ഇടങ്ങള്‍ ചിലപ്പോള്‍ തികച്ചും നാട്ടിന്‍പുറത്തിന്റെ നന്മകളില്‍ വിളയുന്ന നെല്‍ക്കതിര്‍ അങ്ങനെ പലതുമാണ് കവിയിതില്‍ .
ഒരു കവിയുടെ ഗുണം എന്ത് എന്നാല്‍ എന്തിനെ കുറിച്ചും കവിത വിരിയിക്കുവാന്‍ കഴിവുള്ളവന്‍ എന്നാണു . ആ നിലയില്‍ വേണ്ടത്ര പ്രോത്സാഹനവും വായനയ്ക്കുള്ള സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുകയാണെങ്കില്‍ മലയാള സാഹിത്യത്തില്‍ തന്റെ അടയാളം രേഖപ്പെടുത്താന്‍ കഴിവുള്ള ഒരു കുട്ടിയാണ് അയ്യപ്പന്‍ അടൂര്‍ എന്ന ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തോടെ .ബി.ജി.എന്‍ വര്‍ക്കല  

Thursday, November 16, 2017

ദൈവത്തിനോടായി...... ഹസീന

ദൈവത്തിനോടായി (കവിതകള്‍)
ഹസീന
ലിപി പബ്ലിക്കേഷന്‍സ്
വില :10 ദിര്‍ഹം

കവിതകള്‍ സംഭവിക്കുന്നത്‌ യാദൃശ്ചികമായല്ല. അത് ഒരുങ്ങി വരുന്നത് മനസ്സില്‍ നിന്നും പറഞ്ഞു വച്ച് തന്നെയാകണം . അതുകൊണ്ട് തന്നെ കവിതകളെ എഴുതുമ്പോള്‍ മേക്കപ്പുകള്‍ ഒരുപാട് ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നതും . വിരളമായി മാത്രമാണ് ഒറ്റ എഴുത്തില്‍ ഒരു കവിത ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുക . അത് എഴുത്തിന്റെ വിരുതു എന്ന് പറയാം . സോഷ്യല്‍ മീഡിയാ എഴുത്തുകള്‍ പക്ഷെ ക്ഷണികമായ വികാരവിക്ഷോഭങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് . അവയില്‍ തപസ്സില്ല . കീബോര്‍ഡില്‍ വിരല്‍ തൊട്ടാല്‍ കവിത വിരിയും . അത് എന്തെന്നോ , എന്തിനെന്നോ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ഓടിച്ചു വായിക്കുക പോലും ചെയ്യാന്‍ കവിക്ക്‌ സാവകാശമോ ക്ഷമയോ ഉണ്ടാകില്ല . എത്രയും പെട്ടെന്ന് എന്റെ കവിത അവര്‍ കാണണം . എത്ര ലൈക്ക് എത്ര കമന്റു എത്ര ഷെയര്‍ കിട്ടും എന്നതാണ് പ്രധാനം . ഇപ്പോള്‍ പുതിയ ട്രെന്‍ഡ് വൈറല്‍ ആക്കുവാന്‍ എന്താണ് വഴി എന്നത് തേടല്‍ ആയിരിക്കുന്നു എന്നതും മറക്കുന്നില്ല.
കുറച്ചു കാലം കൊണ്ട് സോഷ്യല്‍ മീഡിയ (ബ്ലോഗില്‍ ഈ അസ്കിത കണ്ടിരുന്നില്ല എന്നാണു ഓര്‍മ്മ ) കോക്കസുകളില്‍ പെട്ട് കൊട്ടേഷന്‍ ടീമിന്റെ കരവലയത്തില്‍ കിടന്നു ചക്രശ്വാസം വലിക്കുകയാണ്‌ . പുതിയ രീതികളില്‍  ഒന്ന് ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കുക അവിടെ ഒരു പരസ്പര സഹായ സഹകരണ ലൈക്ക് കമന്റ് പ്രസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കുക എന്നതാണ് . നൂറായിരം ഗ്രൂപ്പുകള്‍ കവിതയ്ക്കായി ഇന്ന് നിലവില്‍ ഉണ്ട് . അവയിലൊക്കെ ഓടിനടന്നു കവിത പെറ്റിടുകയും തിരിച്ചൊന്നു നോക്കുകയോ മറ്റു കവിതകളെ കണ്ടെന്നു നടിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത സ്വന്തം പ്രൊഫൈലില്‍ കവി എന്നും എഴുത്തുകാരന്‍ എന്നും ലേബല്‍ പതിപ്പിച്ചവരുടെ ലോകം ആയി മാറിയിരിക്കുകയാണ് സോഷ്യല്‍ മീഡിയ. വിമര്‍ശിക്കുന്നവന്റെ കുടുംബം വരെ തോണ്ടി പുറത്തിട്ടു ചികഞ്ഞു അവനെയെങ്ങനെ പ്രതിരോധിക്കാം എന്ന ചിന്തയില്‍ ആണ് ഇന്ന് എഴുത്തുകാര്‍ . അടുത്തിടെ ഒരു കവിതാപുസ്തകം വായിച്ചത് ഒരു വായനക്കാരന്‍ എഴുതുമ്പോള്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് സ്വന്തമായോന്നു ഇറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത അസ്കിതയില്‍ നിന്നും ആണ് ഈ വിമര്‍ശനം എന്നായിരുന്നു .

ഇത്തരം അവസ്ഥകളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് ചെറിയ വലിയ വായനകള്‍ സംഭവിക്കുന്നത്‌ . അവ പലപ്പോഴും വീണുകിട്ടുന്ന അവസരങ്ങള്‍ ആണ് . ദൈവത്തിനോടായി എന്ന കവിതാപുസ്തകം വായിക്കാന്‍ എടുക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ അറിയാതെ ഒരു നൊമ്പരം ഉണ്ടായി . മറ്റൊന്നുമല്ല കാരണം ഹസീന എന്ന കവിതാ പുസ്തകത്തിന്റെ അവകാശി പുസ്തകം അച്ചടിച്ച കോപ്പി കണ്ടതിനു പിറ്റേന്ന് മരണമടഞ്ഞു എന്ന വാര്‍ത്ത. രോഗക്കിടക്കയില്‍ കിടന്നുകൊണ്ട് ഒരു കൗമാരക്കാരി എഴുതിയ കവിതകള്‍ ആണ് ഈ കവിതാ പുസ്തകത്തില്‍ നിറയെ . മുപ്പത്തൊന്നു കവിതകള്‍ ഉണ്ട് ഇതില്‍ . ശ്രീ രാജന്‍ കൈലാസ് ആണ് അവതാരിക എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. കവിതകള്‍ മിക്കതും ദൈവത്തിന്റെ സമ്മാനം പോലെ തനിക്കു ലഭിച്ച അമ്മയുടെ സ്നേഹം അച്ഛന്റെ സ്നേഹം കൂട്ടുകാരുടെ സ്നേഹം എന്നിവയെ സ്മരിക്കാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു . ചില കവിതകള്‍ സാമൂഹികമായ സ്ത്രീകള്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളും , സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളെ കുറിച്ചും പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചും പരാമര്‍ശിക്കുന്നു . വളരെ നിരാശാജനകമായ ഒരു മനസ്സിലും പ്രതീക്ഷയുടെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും ആത്മബലം കൊണ്ട് മാത്രം പിടിച്ചു നില്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവവായുവായി കവിതയെ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കാഴ്ച അക്ഷരങ്ങളുടെ അമേയമായ ശക്തിയും സൗന്ദര്യവും ആണ് വെളിവാക്കുന്നത് . ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഇനിയും കവിതകള്‍ കൂടുതല്‍ വിഷയങ്ങളിലേക്കും തലങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ട് പോകാന്‍ കഴിയുമായിരുന്ന ഒരു കുട്ടി ആണ് എന്ന് വായന മനസ്സിലാക്കിത്തരുന്നു. ലോകം അറിയാതെ പോകുന്ന ഇത്തരം മനസ്സുകളെ കണ്ടെത്തി അവര്‍ക്ക് വായിക്കാനും എഴുതാനും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുകയാണെങ്കില്‍ നിലവിലുള്ള കവിതാസങ്കല്പങ്ങള്‍ മാറിമറിയുന്ന സാഹിത്യ കാഴ്ചകള്‍ വായനക്കാരന് സ്വന്തമായേനെ. ആശംസകളോടെ ബി.ജി.എന്‍ വര്‍ക്കല 

Wednesday, November 15, 2017

പുലരിപ്പൂങ്കനൽ ......... ടി.കെ.ഉണ്ണി.

പുലരിപ്പൂങ്കനൽ
( കവിത സമാഹാരം)
ടി.കെ.ഉണ്ണി.
ഹൊറൈസൺ
വില: 100 രൂപ.

     കവിതകൾ വായിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ വിടരുന്നത് കവിതയിലെ ഒറ്റയാകാശമല്ല എന്നതാണ് എക്കാലത്തും കവിതകൾ ആസ്വാദക ഹൃദയങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു നില്ക്കാൻ കാരണമായിത്തീരുന്നത്. ഓരോ ദേശത്തിനും അതിന്റെ തായ കവിതകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും അത് സാർവ്വദേശീയമായ ഒരു ഭാഷാ ഐക്യം തേടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഓരോ കാലത്തിനും അതിരുകൾ കടന്നു ചെല്ലുന്ന ഓരോ കവി ഉണ്ടാകുന്നു. ചിലപ്പോൾ കവികൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

       കവിത്വം എന്നത് എല്ലാ മനുഷ്യരിലും ഉണ്ട്. സരസമായി അത് അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവരും വിരസമായത് പറയാൻ കഴിയുന്നവരും ഉണ്ട്. നിയതമായ നീതി നിയമങ്ങളിൽ ഭാഷയുടെ ചട്ടക്കൂട്ടിലകപ്പെട്ടു കിടന്ന കവിത എല്ലാ കെട്ടുപാടുകളും ഭേദിച്ചു പുറത്തു കടക്കുമ്പോൾ ഭാഷ സുന്ദരവും ജനകീയവുമായി മാറുന്നു.
ഭാഷയിൽ വളരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ അറിയുന്നതിനു വളരെ അകലെയൊന്നും പോകണമെന്നില്ല ഒരു പത്തു പതിനഞ്ചു കൊല്ലത്തിനപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നിൽക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ 21 ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തോടെ, സാഹിത്യത്തിൽ പുതിയൊരു ഭാഷാസംസ്കാരം രൂപപ്പെട്ടു വരുന്നതായി കാണാം

      കവിതയുടെ ലോകത്തേക്ക് ശ്രീ."ടി.കെ.ഉണ്ണി" കടന്നു വരുന്നത് തന്റെ 50 കവിതകളുടെ സമാഹാരവുമായാണ്. "പുലരിപ്പൂങ്കനൽ" എന്ന ഈ കവിതാ സമാഹാരത്തിനു അവതാരികയെഴുതിയത് ശ്രീ കൃഷ്ണകുമാർ സിവി യും ആസ്വാദനം ശ്രീ ശിവശങ്കരൻ കരവിലുമാണ്.  സമകാലീന ജീവിതത്തിന്റെ കാഴ്ചകളിൽ അസ്വസ്ഥനാകുന്ന കവിയുടെ ക്ഷോഭങ്ങൾ വാക്കുകളും വരികളുമായി ചിതറി വീണപ്പോൾ അവ കവിതകളായി രൂപമാറ്റം വരികയായിരുന്നു എന്നു വായന പറയുന്നു.
ചക്കയിട്ടു കളിച്ചു ചാവുന്ന മുയലുകൾക്കും
മല തുരന്നു പാതാളമാക്കുന്ന എലികൾക്കും ഇരുകാലി പുലികളോട് ചോദിക്കാനുള്ളത് മലയും മാവുകളും എവിടെയെന്നാണ്. ( എലിയും മലയും ) നഷ്ടമാകുന്ന പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യവും സമ്പത്തും കവിയിലെ പ്രകൃതിയോടുള്ള കടപ്പാട് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹ്യാന്തരീക്ഷത്തിലെ അവസ്ഥകളെ ഇടിവെട്ടുന്നതും മഴ പെയ്യുന്നതും തീ കത്തുന്നതും സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ഉദിച്ച സ്തമിക്കുന്നതും ഉടയോന്മാർക്കും മേലാളന്മാർക്കും വേണ്ടി (ദൈവത്തിന്റെ നാട്) എന്ന തിരിച്ചറിവിലൂടെ കവി വിളിച്ചു പറയുന്നത് കാണാം.
ആസുരമായ  ഈ കാലത്ത് സ്ത്രീയുടെ അവസ്ഥയെ ഓരോ നിമിഷവും പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളും അവരുടെ മാനാഭിമാനങ്ങളും കൊണ്ട് രാജ്യം ഒന്നാമതെത്താൻ കുതിക്കുന്ന ( മെഴുകുതിരി ) കാഴ്ചകളെ വരച്ചിടുമ്പോൾ മനുഷ്യത്വം നശിക്കാത്ത കവിതകൾക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ ചൂരും ചൂടും ലഭിക്കുന്നു. ഇന്നിന്റെ കാലത്ത് മനുഷ്യനാവുകയെന്നത് സങ്കീർണ്ണമായ (സങ്കീർണ്ണം) ഒരു സമസ്യയാണ് എന്ന് കവി ഓർമ്മിക്കുന്നു. ഇനിയീ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കണമെങ്കിൽ നമുക്ക് അസഹിഷ്ണുക്കളാവാമെന്നും സഹിഷ്ണുതയെ ആഹരിക്കാമെന്നും അസഹിഷ്ണുതയെ ആഘോഷിക്കാം (ഭൂതക്കണ്ണാടി) എന്നും കവി കണ്ടത്തുന്നു.
കവിതകളിലൂടെ ജീവിതവും ദേശവും പരിസ്ഥിതിയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന കവി ഗദ്യകവിതകളിൽ മാത്രം തളച്ചിടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലാണുള്ളത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. പറയാനുള്ളവ പരത്തിപറഞ്ഞു തീർക്കുക എന്നതും ഗൂഢമായ ഭാഷയിലൂടെ വായനക്കാരനിൽ വിരസത സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്നതിനാലും പലപ്പോഴും കവിതകളിൽ ആശയം മാത്രം മികച്ചു നില്ക്കുകയും ഭാഷ വഴി മാറി സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. കവിത നല്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം പറയാനുള്ളവയെ ലളിതമായി പറയുക എന്നു തന്നെയാണ്. പക്ഷേ ആ രസതന്ത്രക്കൂട്ട് കവി കരസ്ഥമാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നുണ്ട്  വലിയ തോതിൽ . ഇത്തരം കഥാഖ്യാനകവിതകൾ അതിനാൽ തന്നെ മികച്ച ഉള്ളടക്കമെങ്കിലും വിരസമായ വായനകൾ സമ്മാനിക്കും . അവ മനസ്സിലാക്കി കവിതയെ വാങ്മയ ചിത്രങ്ങളിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ കരുത്തുള്ള രചനകൾക്ക് സാധിക്കും എന്ന ആശംസകളോടെ ബി.ജി.എൻ വർക്കല

Monday, November 13, 2017

തമസ്സല്ലോ സുഖപ്രദം

എത്ര ഇല്ലെന്നു
നീ പറഞ്ഞീടിലും
ഉണ്ട് ചിത്തത്തില്‍
ഞാനെന്നതറിയുമ്പോള്‍
കണ്ണു നിറയാതിരിക്കുവാന്‍
ഞാന്‍ ശിലയല്ല ,
പച്ച മനുഷ്യനാണറിയുക.

കേട്ടു നില്‍ക്കുന്നു
നീ നിത്യമെന്നെയും
കേട്ടു നില്‍ക്കുന്നു
ഞാന്‍ നിന്നെയുമെങ്കിലും
ചേര്‍ത്തു പിടിക്കുവാന്‍
വിരലൊന്നു നീട്ടുവാന്‍
തീര്‍ത്തും അശക്തരല്ലോ
നമ്മളിരുവരും .

ഇല്ല ഉടലിന്നാസക്തി
തങ്ങളില്‍
ഇല്ല കാമത്തിന്‍
ജീര്‍ണ്ണ സ്വരങ്ങളും
കണ്ടു നില്‍ക്കുവാന്‍
കൂടെ നടക്കുവാന്‍
ലിംഗഭേദം തരും
മുള്‍വേലി ഇല്ലൊട്ടുമേ

ഉള്ളു കരയുമ്പൊഴും
ചൊല്ലുവാനാകാതെ
നില്‍ക്കയാണേകം
നീ മൗനമിരുളിലായ്
കണ്ടു ഞാനെന്നതറിയുക
നീ ഇന്നീ
ചഞ്ചലപ്പെടാ
വരികളില്‍ നിന്നുമേ .

ഇല്ല ഞാനെന്നു
തന്ന വാക്കില്‍ നിന്നും
ഇല്ല പിന്നോട്ട്
വാക്കാണതെങ്കിലും
കണ്ടിടാത്തൊരു
മനമുണ്ടെന്നുള്ളിലായ്
കാണുവാന്‍ ആര്‍ക്കും
കഴിയാത്തതായൊന്നു .
....ബിജു ജി നാഥ് വര്‍ക്കല

അവതാരികയും അപമാനവും !


പ്രിയപ്പെട്ട അവതാരിക / കുറിപ്പെഴുത്തുകാരെ,
ഓരോ കൃതിയും വായനക്കാരൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് വായനക്കാരനാ എഴുത്തുകാരനെ നേരിട്ട് പരിചയം ഉണ്ടായിട്ടാകില്ല .മിക്ക സമയങ്ങളിലും. അതിൽ പറയുന്ന അവതാരികയോ പ്രമോഷൻ കുറിപ്പോ എഴുതുന്ന വ്യക്തിത്വങ്ങളെ നോക്കിയാകും.  തീർച്ചയായും അതിനു കാരണം , നിങ്ങളെ അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു എന്നതിനാൽ മാത്രമാണ്. ആയതിനാൽ  അവർ നിങ്ങൾ എഴുതുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ വായിച്ചു ആകാംക്ഷയോടെ ആ പുസ്തകം വാങ്ങുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യും ഇവിടെ  വായനക്കാരൻ പലപ്പോഴും നിരാശരാകുകയും ആ പുസ്തകം എഴുതിയ ആളെ മാത്രമല്ല അതിലേക്ക് വഴി വെട്ടിത്തെളിച്ച് നിങ്ങളെയും നല്ല ഭാഷയിൽ തന്നെ തെറി വിളിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത് അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ നിങ്ങൾ ഇത്തരം ആത്മാർത്ഥതയില്ലാത്ത വാക്കുകൾ കേവലം പണം, മദ്യം ,ശരീരം, വസ്ത്രം, മറ്റു കാഴ്ചവസ്തുക്കൾ എന്നിവയ്ക്ക് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അക്ഷരങ്ങളോട് ചെയ്യുന്ന നഗ്നമായ വ്യഭിചാരം ആണ് എന്ന് പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

      ഇതിൽ മലയാളത്തിലെ കാര്യം മാത്രം എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ സാഹിത്യ തറവാട്ടിലെ കാരണവന്മാർ തൊട്ട് ഇളമുറക്കാർ വരെ ഇത്തരം അപചയത്തിന് തയ്യാറാകുന്നത് ഖേദകരമാണ് . തീർച്ചയായും സമ്മാനങ്ങൾ ലഭിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുക എന്നത് നിങ്ങളുടെ പ്രശസ്തി അതും നിങ്ങളുടെ അക്ഷരങ്ങളുടെ പ്രശസ്തി കൊണ്ടാണ് എന്നത് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയണം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആ അക്ഷരങ്ങൾ സത്യസന്ധമായി നിങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുവാനും പഠിക്കണം. ഇതിനുപകരമായി വാങ്ങിയ പണത്തിന്റെ  നന്ദി പ്രകടനമായി നിങ്ങൾ  കപടമായ ആശംസകളും അഭിപ്രായങ്ങളോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ വീഴ്ചയാണ് എന്ന് പറയാൻ  ഞാൻ ഈ അവസരം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതുപോലെ നിങ്ങളെ ഒരു പുസ്തകത്തിന് ആശംസയോ അഭിപ്രായമോ പറയാൻ വിളിച്ചാൽ അത് ആദ്യം ഒരു കോപ്പി എഴുത്തുകാരനിൽ നിന്നും വാങ്ങി വായിച്ചതിനു ശേഷം ചെയ്യുക അല്ലാത്ത പക്ഷം ഈ എഴുത്തുകാരനെ /കാരിക്ക് ആശംസകൾ എന്നുള്ള ഒഴുക്കൻ വാക്കുകളിൽ നിർത്തുക നേരെ മറിച്ച് ഒന്നും വായിക്കാതെ മലയാളത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്, സാഹിത്യ സിംഹാസനത്തിൽ നാളെ ഇരിക്കുവാൻ അർഹതയുണ്ട് എന്നൊക്കെയുള്ള   വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ച്    കിട്ടിയ മൈക്കിനെ തിന്നുതീർക്കാതിരിക്കുക.
       എഴുത്തുകാരോട് പറയാനുള്ളത് നിങ്ങൾ ഒരാളെ ആശംസ പറയാനോ ആസ്വാദനം പറയാനോ വിളിച്ചാൽ അതിനു വിളിക്കുന്ന അവസരത്തിൽ തന്നെ ഒരു കോപ്പി അവർക്കു നൽകുകയാണെങ്കിൽ സത്യസന്ധമായി അവർക്ക് സംസാരിക്കുവാൻ കഴിയുമെന്നാണ്. പലരും രഹസ്യമായി വിമർശിക്കുകയും പരസ്യമായി വാഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്ന നാടകങ്ങൾ കണ്ടു പരിചയമുള്ളതിനാൽ ഇത് കേൾക്കുന്നതും പലപ്പോഴും വായിക്കുന്നതും ബോബനും മോളിയും വായിക്കുന്ന പ്രതീതി ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.
എല്ലാപേരും അല്ല പക്ഷേ അത്തരക്കാർ കൂടി വരുന്നു. വെറും പൈങ്കിളി എഴുത്തുകളെപ്പോലും ഉത്കൃഷ്ടമെന്നു തഴക്കവും പഴക്കവും ചെന്ന എഴുത്തുകാർ എഴുതിക്കൊടുക്കുമ്പോഴും , പ്രസംഗിക്കുമ്പോഴും ആത്മനിന്ദ തോന്നാത്തത് സമ്മാനത്തിന്റെ കനം നല്കുന്ന ആനന്ദം മൂലമാകാം. പക്ഷേ വായനക്കാരെ നിങ്ങൾ ചതിക്കാൻ കൂട്ടുനില്ക്കുന്നതിന്നു അത് ഒരു ന്യായീകരണമല്ല എന്നോർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.
ഇനിയെങ്കിലും കൂലി വാങ്ങി മുഖസ്തുതി നടത്തുന്നവരായി എഴുത്തുകാർ മാറരുത് എന്ന വിനീതമായ അഭ്യർത്ഥനയോടെ സ്നേഹപൂർവ്വം ബി.ജി.എൻ വർക്കല