Saturday, July 11, 2015

നിസ്സഹായതയുടെ നീര്‍മിഴികള്‍


ആസുരതയുടെ കിരാത വേഴ്ച്ചകളില്‍
കുഞ്ഞു കബന്ധങ്ങള്‍ മണ്ണ് തിന്നുമ്പോള്‍
ഉന്മാദത്തിന്റെ ഉന്മത്തകാഴ്ചകളില്‍
ജനനേന്ദ്രിയങ്ങള്‍ രക്തപൂക്കളം തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍
ആമോദത്തിന്റെ ഉത്തുംഗതയില്‍
ബന്ധങ്ങള്‍ തന്‍ ബന്ധനമഴിയുമ്പോള്‍
അധികാരത്തിന്റെ ചിലന്തിവലയില്‍
അടിയാളന്‍ കുരുങ്ങി പിടയുമ്പോള്‍
ചവറ്റുകൂനകളില്‍ പ്ലാസന്റയില്‍ കുരുങ്ങി
മൃതകണ്ണുകള്‍ ഉറുമ്പ് തിന്നുമ്പോള്‍ .
കാലമേ നിന്നില്‍ പിടയുന്നുണ്ടോ
മുറിവേറ്റൊരു ലോലഹൃദയം തരളം ?
തടയുവനാകാതെ ,
ഉയര്‍ത്തുവാനാകാതെ
വിങ്ങുന്നുണ്ടാകുമോ ഒരു ഖഡ്ഗകരം.
ചുരത്തുവാനാകാതെ
വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്നുണ്ടാകുമോ ഒരു നിറമാര്‍ .
നീ കൊതിക്കുന്നുണ്ടാകുമോ
ഓരോ നിമിഷവും
ഒരു രക്ഷകനാകാന്‍
ആശ്വാസമാകാന്‍
സ്നേഹമാകാന്‍
താരാട്ടാകുവാന്‍ .?
-------------ബിജു ജി നാഥ്









3 comments:

  1. നല്ല കവിത


    ശുഭാശംസകൾ....



    ReplyDelete
  2. കൊള്ളാം
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  3. നല്ല കവിത. ഇഷ്ടം

    ReplyDelete