നിന്റെ മണമുള്ള വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ

നിന്റെ മണമുള്ള വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ
നിന്റെ കാലടികൾ പതിഞ്ഞ വഴിയോരങ്ങൾ
നിന്റെ കളി ചിരികൾ കേട്ട ഇടവഴികൾ
നിന്റെ പാദങ്ങളെ നോവിച്ച ചരൽക്കല്ലുകൾ
നിന്റെ ഗന്ധം നിറഞ്ഞ ദേശം.
മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ട് എല്ലാം.
നീ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയവ
നിന്നെ തിരഞ്ഞു നടന്നവ
നിന്റെ വരവും കാത്തിരിക്കുന്നവ
ഒക്കെയും പരിഭവം പറഞ്ഞു.
കാലം തന്ന ചില മുറിവുകൾക്കും
ഓർമ്മപ്പഴക്കങ്ങൾക്കും
നിന്റെ നാടിന്റെ തെന്നലിനോ
മഴനൂലുകൾക്കോ
ആശ്വസിപ്പിക്കാനാകുന്നില്ലന്നറിയുമ്പോൾ
തിരസ്കൃതന്റെ പാദങ്ങൾ തിരികെ പോകുന്നു.
എന്നെയെന്ന പദം അന്യമാകുന്നു
ഞാനെന്നത് പാഴ്ക്കിനാവും
.... ബിജു.ജി.നാഥ്
      വർക്കല
      10.09.2019