മണിവീണ

ഓർമ്മ മഴയിൽ നനഞ്ഞു തുടുത്തൊരു മന്ദാരം !
നനുനുത്ത തൂവൽ സ്പർശം പോലെ സാന്ദ്രം.
ഹൃദയത്തിലേക്ക് കോരിയൊഴിച്ച പനിനീർധാര
പ്രണയം, രതിയുടെ തേൻ നുകരുമ്പോൾ
മണ്ണിൻ മുലച്ചുണ്ട് ത്രസിക്കും പോലെ,
സ്നേഹ ഗ്രന്ഥിതൻ ആനന്ദധാര!
ഒരു വിരലോർമ്മ പോലും സ്നിഗ്ധമാക്കും ജാലം
പ്രണയമേ നീ മണി വീണയാകുന്നുവോ

..... ബി.ജി.എൻ വർക്കല