വസന്തകാലം

നിമിഷങ്ങൾക്ക് തീ പിടിക്കുമീ
ഭ്രാന്തു തീരും മുന്നേ അനുവദിക്കുക
തുടിച്ചു നിൽക്കും നിൻ മുലച്ചുണ്ടിൽ
മധുനുകരുന്നൊരു ശലഭമാകാൻ

കരയുടെ മാറിൽ വീണമരുന്നൊരു
തിരമാലയായെൻ മാനസമിന്നു
തകരുവാനാകാതെ മനമതു കോരി
ചൊരിയും മഴയിൽ കുളിച്ചു നില്പ്പൂ .

നൊടിയിടപോലുമില്ലാതെ നിന്നിലെ
ശമനതാളം ആസ്വദിച്ചീടുവാൻ
തരിക ഈയപൂർവമാം നിമിഷത്തിൻ
വസന്തമെനിക്ക് നീ മൽപ്രേയസി.

-------------------- ബി ജി എൻ