എന്നിൽ കവിത ജനിക്കുമ്പോൾ

എകാന്തതയുടെ  വാത്മീകങ്ങളെന്‍ ചിന്തയെ
ഞെരിക്കും വരള്‍ച്ചയുടെ  ശിശിരകാലങ്ങളില്‍  

ഒരു പകലിൻ തിരിതാഴുമ്പോൾ നമ്രമുഖിയായെന്‍ 

വിരൽത്തുമ്പിലൂടെ അക്ഷരമുരുകിയൊഴുകി.

നിലാവും വെയിലും പകലിരവുകളും  കടലും

ജീവിതവും പ്രണയവും എന്റെ വിരലുകളിൽ

തളംകെട്ടി നിന്ന കടലായി , കെട്ടഴിഞ്ഞ

കാർകൂന്തലായി  ഒഴുകിപടർന്നു  ചുറ്റിലും .

ചിതൽതിന്ന വിപ്ലവവും , പുഴുവരിക്കും രതിയും

സ്നേഹപരാഗങ്ങളും സൌഹൃദപുഷ്പങ്ങളും ,

മദംപൂണ്ട മതവുമെന്റെ വിരൽത്തുമ്പിലൂടെ

നീലാകാശത്തിലെ മഴമുകിലായി പടരവേ !

വായനതൻ പാരാവാരങ്ങളിൽ ഞാനൊരു 

പാമരനാം അക്ഷരസ്നേഹിയാകവേ, ചുറ്റിലും

കണ്‍തുറക്കുന്ന നക്ഷത്ര വിളക്കുകളിൽ

സാന്ത്വനത്തിന്റെ സൗഹൃദകടലായീ ലോകം .!

ഒരു കവിതയായി ജനിക്കാൻ കൊതിപ്പൂ ഞാൻ

അക്ഷരലോകത്തിൻ നഭോമണ്ഡലത്തിൽ .

ഒരു പൈതലായ് പിച്ചവച്ചീടണം , വരികൾ

തൻ ശരപഞ്ചരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെന്നുമെനിക്ക് .

---------------------ബി ജി എൻ വർക്കല ------